Blog

6 Tips bij ruzies tussen broers en zussen

Tue, 01 Apr 2025 12:08:32 GMT

“Mama, hij heeft mij geslagen!”
“Ik wil daar zitten!”
“Pap, ik heb het nu al 3 keer gezegd, maar ze gaat gewoon door!”

Ruzies tussen je kinderen, gek word je ervan!
De een jaagt de ander op de kast en de ander weet niet van ophouden.

Dit werkt niet

Hoe vaker er ruzies zijn, hoe korter je lontje wordt.
Je haalt je kinderen uit elkaar of geeft ze straf.
Maar helaas, je draait je om en ze gaan gewoon door óf keren zich samen tegen jou. Veel ouders proberen het als een scheidsrechter op te lossen.
Maar dan doe je het nooit voor allebei goed, met nog meer boosheid of terugtrekken als gevolg.
En dat wil je niet.

Ruzies leveren ook iets op

Hoe vervelend ruzies voor jou als ouder ook kunnen zijn, ze zijn volstrekt normaal en ontzettend leerzaam.
In een veilige setting leren ze o.a.:

Op te komen voor zichzelf
Om te gaan met conflicten
Zichzelf te uiten
Een ander iets te gunnen
Iets te vragen
Iets goed te maken/ op te lossen
Argumenteren
Geduld te hebben
Te luisteren naar/ in te leven in de ander
Dat wanneer je boos bent op iemand, het weer goed kan komen

Nu je weet dat ruzies ook nuttig zijn, kun je er misschien al wat anders naar kijken.

Al hoor ik je ook denken, allemaal leuk en aardig, ik wil nu gewoon weten hoe ik ermee om kan gaan.

Lees hieronder 6 praktische tips!

1. Ontdek het patroon

In welke situaties komen de meeste ruzies voor.
Vaak is dat als ze moe zijn, aandacht van jou willen of een suikerdip hebben aan het eind van de dag. Als je dit weet kun je daar een afspraak over maken met je kinderen of samen een oplossing voor bedenken.

2. Straal leiderschap uit

Neem de ruzie serieus en houd het kort en duidelijk. Benoem hooguit de feiten en datgene wat jij ziet of hoort.
Heb écht de intentie om te willen luisteren naar beide kanten van het verhaal en welke behoefte of mening eronder ligt.

3. Richt je op de oplossing

Stel open vragen, zoals: “Hoe gaan we dit oplossen?”
Begeleid dit gesprek, maar bemoei je hier niet inhoudelijk mee, het is hún oplossing.
Vraag wat ze van het argument/ oplossing van de ander vinden.

4. Blijf soms bewust even op afstand

Duik er niet meteen bovenop, maar geef ze de kans om het samen op te lossen. Kinderen kunnen dit beter dan je soms denkt.
Alleen als het heel hoog oploopt, het niet meer veilig is
of ongelijkwaardig is, haal je ze uit elkaar en laat je ze allebei naar een gelijkwaardige plek gaan.

5. Leer je kinderen nieuwe vaardigheden aan.

Bijv. hóe ze iets kunnen zeggen tegen de ander, hoe ze hun grens aan kunnen geven, hoe ze zich aanpassen of beheersen.
Hiermee voorkom je veel ruzies. En hier hebben ze ook in de klas, bij de sportclub, scouting o.i.d. profijt van.

6. Stel ‘spelregels’ op

Voor broers die hun energie snel afreageren door te vechten of vaak over de grens van de ander gaan, is het fijn om op een rustig moment samen ‘spelregels’ op te stellen m.b.t. fysiek contact. Hierdoor houd je het voor alles en iedereen veilig.
(Ik heb zelfs een hele podcast opgenomen over ruzies/ fysiek contact bij broertjes, je vindt 'm onder de titel 'uitdagingen in opvoeden en ouderschap, nr. #10)

Voorkomen is natuurlijk altijd beter dan genezen

Richt je op het positieve.
Benoem het als ze lekker gespeeld hebben, elkaar geholpen hebben of samen iets hebben opgelost.
Wij doen ’s avonds weleens een rondje waarbij we vertellen wat we knap/ goed/ aardig van de ander vonden. Dit versterkt de band met elkaar.

………………………………………….

Is de dynamiek bij jullie zo verstoord dat je zelf niet de energie hebt om dit te doorbreken of geen idee hebt waar te beginnen?
Gaan jouw kinderen zo uit hun plaat tegen elkaar dat je je schaamt voor de buurt die het geschreeuw kan horen?
Of worden jouw kinderen alleen maar bozer als jij wilt helpen met oplossen?

Weet dan dat ik graag even persoonlijk met je meedenk.
Al vele gezinnen heb ik geholpen naar een gezelligere sfeer in huis, kinderen die elkaar wat gunnen en een drastische vermindering van het aantal ruzies.

Kun jij ook niet wachten om dat voor elkaar te krijgen? Plan dan via onderstaande link een vrijblijvend kennismakingsgesprek in.
Dan ontdekken we of en wat ik voor jullie kan betekenen!
Want ik vind dat iedereen een gezellige sfeer in huis verdient!

6 tips om je tiener te motiveren voor school en huiswerk

Tue, 01 Oct 2024 19:02:25 GMT

De eerste schoolweken zitten erop.
Je had gehoopt dat je kind een vliegende start zou maken dit schooljaar...

Want hij zou er vanaf het begin tegenaan gaan.
Maar helaas, een patroon doorbreken blijkt makkelijker gezegd, dan gedaan.

Geen zin

Jouw tiener heeft geen zin in huiswerk, vindt school saai of stelt leerwerk alsmaar uit.
Het voelt soms zo frustrerend, want als hij net een stapje extra zou zetten, dan lukt het gewoon.

Lees hieronder 6 tips om antwoord te krijgen op vragen als:
“Hoe krijg ik mijn kind aan het leren?” Of
“Hoe krijg ik m’n kind wat meer gemotiveerd voor school?”

1. Waar doe ik het voor?

“Ik ga mijn onvoldoendes wegwerken!”
“Ik wil over naar HAVO 3!”
"Ik wil beter worden in rekenen."

Als je een drive hebt om iets te bereiken, écht iets wilt en erin gelooft,
dan lukt ’t vaak ook. Hoe dat kan?
Nou eigenlijk heel simpel:
Doordat je dan in actie komt!
Dus vraag je kind waar hij het voor doet! Motivatie begint bij het nemen
van een besluit.

2. In actie komen

Sommige kinderen lijken lui, maar het kan ook zijn dat ze niet weten hóe te beginnen. Omdat ze het overzicht missen, meer uitleg nodig hebben of onzeker zijn.
In dat geval kan het helpen om je kind te stimuleren om:

Actiepunten in kleinere stukjes te verdelen.
Extra uitleg te vragen
Samen met iemand anders op te starten
Te zorgen voor een vaste routine (voor huiswerk)

3. Kleine beloningen tussendoor

Kinderen kunnen veel beter leren met positieve emoties, ze onthouden de lesstof dan veel beter.
Alleen hoe krijg je een positief gevoel bij een vak wat je niet leuk vindt?
Dat kan op verschillende manieren. Bijv. door er een competitief element aan te hangen.
“Ik wil over 10 min., vijf begrippen uit m’n hoofd kennen.”
Of jezelf kleine beloningen tussendoor te geven: “Als ik dat af heb, mag ik 3 min. op de trampoline/ op m’n tel. etc.”

4. Trainen

Je aandacht bij saaie lesstof houden, kost moeite.
Gelukkig is focussen heel goed te trainen. Het is net als bij hardlopen, niet meteen de marathon willen lopen, maar stap voor stap opbouwen.
En daarbij accepteren dat het vervelend wordt en je een beroep moet doen op je doorzettingsvermogen.
En als het dan lukt, geeft dat een enorme boost!

5. Zelf initiatief nemen

Tieners geven vaak de docent de schuld dat zij een onvoldoende gehaald hebben. (Slechte uitleg, het was veel te veel etc.)
Maar helaas helpt deze overtuiging niet om volgende keer een beter resultaat te halen. Wat helpt wel:
Ga het gesprek met jouw kind aan: Wat heb je nodig om aan de slag te kunnen? Wat kun jij doen om het te snappen? Welke leermanier past bij jou? En wat is dan nu de eerste stap die je kunt zetten?

6. Eerder beginnen met leren

Sommige kinderen zijn bang om te falen/ een laag cijfer te halen. Door deze angst gaan ze leerwerk uitstellen, waardoor de druk alleen maar toeneemt.
Terwijl hoe éerder je begint, hoe meer je een paniekaanval of buikpijn de avond voor de toets kunt voorkomen. Dus ontdek of je kind momenteel stress ervaart bij een vak en stimuleer of help je kind om juist bij dit vak op tijd te beginnen met leren. En als deze inspanning dan beloond wordt, geeft dat motivatie voor een volgende keer.

Uitdaging

Terwijl je dit leest, denk je misschien, maar m’n tiener neemt momenteel weinig van me aan, we begrijpen elkaar niet en we belanden snel in een strijd.
Ik begrijp heel goed dat dat soms frustrerend is, want jij bedoelt het gewoon goed of wilt juist helpen.
In dat geval is de training ‘Ik leer leren’ echt iets voor je kind.
Want het is je kind gegund dat hij ontdekt welke leermanier het beste past, zodat hij gemotiveerder raakt en meer verantwoordelijkheid neemt.

En dat is voor jou ook fijn, want dan hoef je je kind minder aan te sporen en ervaar je meer rust in huis en wordt jullie band ook weer wat beter.

Klinkt dat goed? Klik dan op de link hieronder en lees alles over deze waardevolle training!
Overal waar 'hij' staat, kun je ook 'zij' of 'hen' lezen

Terug in het schoolritme? Deze 5 tips zorgen voor een soepele overgang.

Sun, 18 Aug 2024 18:21:27 GMT

In het zuiden van Nederland mogen de kinderen morgen weer naar school. Terug in het dagelijkse ritme.

Misschien is je kind wat onrustiger dan normaal of is er om het minste of geringste al ruzie. Weet dat dat volkomen normaal is, want het is best moeilijk om vanuit een lange vakantie weer in de dagelijkse structuur te komen.
Hieronder 5 tips om de overgang zo soepel mogelijk te laten verlopen:

Het mag spannend zijn

Voor veel kinderen en pubers is het spannend om weer naar school te gaan. Wanneer je merkt dat je kind bijv. sneller boos wordt, verdrietig is of zegt niet naar school te willen, neem je kind dan serieus. De kans bestaat dat er van alles in dat koppie rondgaat: "Zou mijn klas wel leuk zijn", "Wat als ik nergens bij hoor", "Als ik de sommen maar snap", "Zou de juf/ docent mij wel begrijpen".

We zijn geneigd om ons kind direct gerust te stellen: "Oh schat, het wordt hartstikke leuk!" of "Het komt helemaal goed." Alleen dan ga je voorbij aan de gevoelens van je kind.
Vertel eerst dat het inderdaad spannend kan zijn en dat dat helemaal oké is. Je kind voelt zich dan gehoord en leert dat spanning er gewoon mag zijn. Daarna kun je samen ontdekken wat je kind nodig heeft om met wat meer vertrouwen te starten.

Ben zelf ontspannen

De meeste kinderen komen vrij snel terug in het dagelijkse ritme. Geef het even de tijd, iedereen moet weer wennen. Wanneer jij ontspannen bent, is de kans groter dat je kinderen dat ook zijn. Wanneer jij het volste vertrouwen hebt dat je kinderen het fijn en goed gaan hebben in hun nieuwe klas, gaan zij met een positief gevoel naar school. Je kind resoneert op jouw gevoel en energie.

Bestook je kind niet meteen met vragen

Vaak willen we in zo'n eerste week alle ins en outs weten. "Hoe is je klas?" "Hoe is de juf/ hoe zijn de docenten?" "Wat was er leuk vandaag?" enz. Alleen hier zit je kind hélemaal niet op te wachten. Zeg liever: "Fijn dat je er weer bent!" En klets tijdens het eten of voor het naar bed gaan nog even over de dag.

Een vast ritueel geeft rust

Mogelijk was het hele ritme weg in de vakantie, bij ons in ieder geval wel.
En dat vinden de meeste mensen ook zo fijn aan vakantie.
Toch geeft het nu voor veel kinderen weer rust als er rituelen zijn, bijv. (voor)lezen maakt duidelijk dat je kind daarna moet gaan slapen.
Of 's morgens eerst aankleden e.d. voordat je naar beneden gaat. Deze voorspelbaarheid maakt het makkelijker voor je kind.

Leg de avond van tevoren spullen klaar

Om tijd te besparen en voor je eigen rust leg je 's avonds de spullen klaar.
In de ochtendspits kunnen dingen vergeten worden, bijv. de luizencape, gymspullen of bij je puber de rekenmachine of laptop. Geef je kind hierin mede verantwoordelijkheid, afhankelijk van de leeftijd en zelfstandigheid van je kind.
Heeft je kind nog veel sturing nodig van jou als ouder, zorg dan dat je wat tijd incalculeert om aandacht aan je kind te kunnen geven. Dat voorkomt stress en strijd.
Spreek ook met je partner af wie wat doet, verdeel de taken voor een hele periode.

Ik wens je een fijne start van dit nieuwe schooljaar, maak er samen iets moois van!

En mocht je merken dat de onrust bij je kind maar niet overgaat of de spanning alleen maar groter wordt , wacht dan niet te lang af.
De kans dat het vanzelf over gaat wordt kleiner, want angst heeft de neiging heel snel groter te worden . En dat kan zich op verschillende manieren uiten in het gedrag van je kind, denk aan o.a. vermijden, ontkennen, agressie, zich terugtrekken of weinig zelfvertrouwen.

Uit ervaring weet ik dat ouders met een kind dat angstig is, zich soms zo machteloos kunnen voelen. Ze proberen met alle liefde hun kind te helpen, maar toch lijkt het alleen maar te verergeren. Mocht je dat herkennen, wacht dan niet te lang, maar maak een afspraak met de juf/ meester.
En wil je liever met een onafhankelijk persoon babbelen om te kijken hoe je kind meer zelfvertrouwen/ moed/ plezier kan hebben?
Plan dan even een kennismakingsgesprek met me in en ontdek of en hoe ik jullie kan helpen.
Voel je welkom!

Natuurlijk ben je ook welkom voor allerlei andere vragen of twijfels.

Hoe te reageren op respectloos gedrag van je kind

Fri, 19 Jul 2024 15:37:22 GMT

“Ik kan niet meer rustig reageren op die ruzies om niks!”

“Ik word woest als mijn kind me uitscheldt.”

“Ik kan géén geduld meer opbrengen als m’n kind maar blijft zeuren!”

“Zo’n grote mond! Dat is toch niet normaal!”

Zelf rustig blijven is een uitdaging

Heel veel ouders/ verzorgers lopen tegen brutaal of respectloos gedrag van hun kind aan en nemen zich elke dag voor om rustig te reageren.
Maar voor ze het weten hebben ze tegen hun kinderen geschreeuwd of gesnauwd en balen ze van zichzelf.

Het is menselijk dat je in de weerstand schiet als je kind zich uitdagend gedraagt.
En zie maar eens rustig te blijven als er woorden als ‘rotmama’ of k*tmoeder naar je toe geslingerd worden.

Machteloosheid

Kinderen weten lang niet altijd wat ze precies voelen of ze hoe ze op een goede manier kunnen reageren. Scheldwoorden zijn er heel snel uitgefloept of een gewoonte geworden.
Ook weten ze nog niet hoe ze een behoefte duidelijk kunnen maken of een conflict op kunnen lossen.
Je kind kan zich dan machteloos voelen.
En wist je dat een gevoel van machteloosheid je emoties verhoogt?

Hoe reageer jij?

Ben jij je bewust van jouw reactie als je kind een grote mond heeft of niet luistert?
Word je boos, kun je rustig blijven of ligt het aan de situatie?

Wanneer je boos wordt voel je je mogelijk:

Persoonlijk aangevallen
Respectloos behandeld
Het slachtoffer, want jij krijgt de schuld van alle ellende
Geïrriteerd
Over je grens gegaan

Grote kans dat je je kind straft, het op wilt lossen of het opneemt voor je andere kind en het boze kind alleen maar bozer wordt.

Wanneer je rustig kunt blijven:

Laat je de woorden eerst even gaan en probeer je je in te leven in je kind
Zie je de machteloosheid van je kind
Probeer je te ontdekken wat je kind zo boos/ onverschillig/ tegendraads/ …maakt
Help je je kind door de situatie heen

Grote kans dat je kind vrij snel weer rustig wordt en er een oplossing is.

Rustig reageren, hoe doe je dat?
Lees hieronder fijne tips zodat de boel niet escaleert.

Leef je in

Stel jezelf de vraag:
Wil je op het gedrag reageren of op de intentie die je kind heeft met het gedrag?
Je daarvan bewust zijn maakt al een wezenlijk verschil.
Doe alsof je in de schoenen van je kind staat.
Wat maakt hem zo boos, wat vindt hij zo lastig of wat wil hij duidelijk maken. Bedenk hoe jij als kind reageerde in zo’n situatie. Mogelijk voel je dan hoe rot hij zich voelt.
En met het besef dat een kind dat het moeilijk heeft jouw steun heel hard kan gebruiken , kun je echt anders reageren.

Sta sterk

Pak een leidersrol.
Sta boven de boosheid van je kind. Wanneer je de boosheid van je kind, ook jouw boosheid laat zijn, dan geef je je kind de controle over jouw gemoedstoestand. Dit maakt de situatie onveiliger voor je kind.
Houd het uit en laat merken dat jij deze uitbarsting aankan.

Help je kind door de situatie heen

Door deze andere houding kun je makkelijker oordeelvrij kijken en luisteren naar je kind.
Je kunt benoemen wat er aan de hand is. Jij bent een ouder die zijn kind door deze moeilijke situatie heen helpt.
Ook als jíj volgens jouw kind de boosdoener bent.
Door jouw acceptatie van zijn emotie, voelt hij zich begrepen. En pas dan komt er ruimte voor een gesprek. En reken maar dat je kind dan bereid is om met je samen te werken om tot een oplossing te komen.

Gedrag begrenzen

Pas als je kind weer rustig is ga je in gesprek over het schelden of ander ongewenst gedrag.
Je geeft heel duidelijk je grens aan en legt uit wat maakt dat jij dit absoluut niet oké vindt. Geen enkel kind wil z’n ouders kwetsen, maar jij hoeft echt niet alles te laten gebeuren wat je kind zegt en doet.
Bedenk wat jouw kind in deze situaties mag leren/ anders kan doen.
Hier kun je samen mee oefenen, geef zowel je kind als jezelf de tijd.

Triggers

Je kunt ook tot de conclusie komen dat je kind eigenlijk niets heftigs doet, maar dat je zelf overprikkeld bent of getriggerd wordt. In dat geval kun je er even van weglopen en even een paar keer rustig ademhalen.
Het is voor jezelf interessant om te onderzoeken waar jij zo op aanslaat. Je kunt rustiger reageren als je weet dat dit niks met je kind te maken heeft, maar met bijv. een oude pijn uit je eigen kindertijd.

………………………………………………………………………………..

Loop jij al een tijd op eieren om de boel niet te laten escaleren?
Heb jij al van alles geprobeerd om dit patroon te doorbreken?
Is er niks wat bij jouw kind lijkt te werken?

En kun je niet wachten totdat jij weer de ouder bent die je wilt zijn en weer een hechtere band met je kind hebt?

Dan is Coachtraject ‘Kom verder’ iets voor jou!
Oplossingsgericht, laagdrempelig en snel op weg naar verandering!

Klik op de link voor alle info.:

Dé tips die je wilt lezen over de schermtijd en het schermgebruik van je kind

Wed, 15 May 2024 19:32:10 GMT

In veel gezinnen zorgt schermtijd of schermgebruik voor discussies of irritaties.

Na 10 x vragen nog niet stoppen en alsmaar die strijd met elkaar.
Ik krijg er regelmatig vragen over.

Maar er zitten ook veel voordelen aan een scherm (educatief, samenwerking, inspiratie enz.)
En daar de goede balans tussen vinden, valt niet altijd mee.

Maak jij je weleens zorgen om het schermgebruik van jouw kind?

Door de nieuwsberichten van deze maand over dat steeds meer kinderen bijziend worden door toegenomen schermtijd?
Komt je kind steeds moeilijker tot vrij spel?
Kan jouw puber zich steeds moeilijker concentreren op z’n huiswerk?
Of ben je bang dat hij/ zij negatief beïnvloed of onzeker wordt door social media?

Kortom wil jij een betere balans wat betreft de volgende ‘ S ’en’: S cherm, S port, S pel, S ociale contacten en S laap.

Hieronder deel ik 8 fijne tips, inzichten en overwegingen:

1. Wissel bewegen en zitten af

Veel kinderen die teveel schermtijd hebben, moeten naar de fysio vanwege nek- of rugpijn. In welke houding kijkt jouw kind naar een scherm en kan daarin gevarieerd worden? Beweegt je kind voldoende en gaat hij ook elke dag even naar buiten?

2. Kijk af en toe met je kind mee en stel vragen

Wat vindt je kind zo leuk of wat levert het beeldschermgebruik op?
Plezier, contacten, spel, creativiteit, info., leren, prestaties of lol.
Zo ontdek je de interesses, kwaliteiten of humor van je kind. Je zult merken dat je kind het ook heel leuk vindt om over iets te vertellen waar hij van houdt of waar hij heel goed in is!
Als je merkt dat je kind alleen op een scherm zit uit verveling of niks anders meer leuk vindt, laat je kind dan ook andere dingen ontdekken.

In mijn tijd als leerkracht, vroeg ik welke kinderen het thuis weleens hadden over social media, gamen of bepaalde apps.
Nou dat was dus bijna niemand, met als argument: “Omdat mijn ouders er ook niet naar vragen.”
Dit is dus goed om te beseffen. Stel van jongs af aan vragen, zodat je de verbondenheid met je kind houdt. Als je hier pas in de puberteit mee begint, dan zijn ze het niet gewend en dan kan het ervaren worden als een irritante bemoeienis.

3. Begeleid je kind

Laat je kind niet meteen ‘los’ in de online wereld . Je gooit je kind ook niet zonder zwemles en zwemvest in het diepe. Ze hebben jouw begeleiding nog hard nodig.
Vraag je af waar je kind zich online bevindt.
Ga stapje voor stapje naar meer vrijheid.

Onze zoon is 11 en zit in groep 7, hij heeft een eigen telefoon en wij hebben de app 'familylink' als tussenstap.
We geven uitleg over wat wel en niet mag (Bijv. nooit zonder toestemming een foto/ filmpje van iemand plaatsen of doorsturen, dit is strafbaar)
Ook denken we mee hoe hij in bepaalde situaties kan reageren (bijv. bij ruzie in een groepsapp, cyberpesten, rare chats, sexting e.d.)

Besef dat je kind beïnvloed kan worden door groepsdruk of door het algoritme, ook daarom is het belangrijk om het gesprek te blijven voeren. Laat je kind vooral ook zelf mee nadenken .

4. Zorg dat je kennis over een game of app hebt

Verdiep je in een game: zoek er info. over op.
En heel belangrijk, laat al je vooroordelen even los.
Heb een open en nieuwsgierige houding naar datgene wat jouw kind zo leuk vindt.
Begeleid je kind, want hij kan veel druk voelen vanuit een game.
Er wordt door de makers nl. van alles aan gedaan om zo vaak mogelijk te laten spelen.
Bijv. “Als je de komende 30 dagen speelt dan krijg je…”, “Als je in het weekend op komt dagen verdien je… “etc.
Hoe gaat jouw kind om met die druk? Wat vindt hij zelf belangrijk?

5. Maak afspraken of stel regels op

Overleg met je partner wat jullie aanpak is en wat jullie acceptabele schermtijden vinden.
Mag de telefoon ’s avond in de slaapkamer? Tot hoe laat gamen?
Wel of geen scherm voor schooltijd? Wel of geen vaste stoptijd
’s avonds? Wat is het verschil tussen doordeweeks en weekend/vakanties?

Als je een plan hebt, bedenk dan ook hoe je dit schermbeleid gaat handhaven.
Zorg dat je er volledig achter staat, want kinderen zoeken steeds de grens op. Als ze ruimte bij je voelen, zullen ze die zeker pakken.
Vaste routines werken voor iedereen het beste, kinderen vinden de voorspelbaarheid fijn en je zult merken dat je haast geen discussies meer hebt.

6. Laat je kind niet vlak voor het slapen op een scherm gaan

Er zijn veel onderzoeken die uitwijzen dat schermgebruik voor het slapen, voor zowel jonge als oudere kinderen niet goed is.
Je hersenen krijgen veel prikkels binnen die allemaal verwerkt moeten worden.
Bij jonge kinderen kan het nachtmerries of nachtangsten in de hand werken.
Het blauwe licht zorgt ervoor dat de aanmaak van melatonine verstoord raakt, hierdoor kan je kind bijv. héél vroeg wakker worden.
Ook kan het zorgen voor verminderde concentratie overdag door slaaptekort.

7. Help bij de overgang van schermtijd naar een andere activiteit

Besef dat het voor je kind heel lastig is om ineens te moeten stoppen.
Kondig het bijv. al een kwartier van te voren aan en nog een keer kort van te voren.
Vermijd beschuldiging of irritatie, het werkt averechts.
Reken op de weerstand die er gaat komen.
Verplaats je in je kind en toon begrip, dan kun je daarna héél duidelijk de boodschap herhalen en indien nodig het gedrag begrenzen.
Blijf zelf heel rustig terwijl je dat doet.

8. Geef het goede voorbeeld

Als jullie als regel hebben geen telefoons aan tafel of niet op je tel. kijken als je met elkaar in gesprek bent, doe dat dan zelf ook niet.
Ga regelmatig ook zelf naar buiten als je dat ook van je kinderen verlangt. Geef eerlijk toe dat jij het ook weleens moeilijk vindt om je tel. weg te leggen.

.....................................................................................

Mocht je bij jezelf merken dat je je kinderen meer schermtijd geeft dan je eigenlijk wilt, omdat je:

Een conflict wilt vermijden
Geen zin hebt om de volle laag te krijgen
Aardig gevonden wilt worden
Denkt dat ze toch niet gaan luisteren
Je het gevoel hebt op eieren te lopen en al je woorden op de weegschaal moet leggen
Het zo heerlijk rustig vindt even

Dit patroon is zeker te doorbreken!
Ik help je heel graag om weer de leiding te nemen, respect en gehoorzaamheid af te dwingen en heel relaxed te kunnen zeggen dat je kind moet stoppen, gewoon omdat het tijd is.

Klinkt dat goed?
Klik dan op de link hieronder voor een gratis adviesgesprek waarin ik laagdrempelig en vrijblijvend met je meedenk.

Zo vergroot je het zelfvertrouwen van je kind

Thu, 22 Feb 2024 13:42:58 GMT

Ik hoor ouders vaak zeggen dat ze zo graag willen dat hun kind of puber wat meer zelfvertrouwen
zou hebben.

Ze noemen voorbeelden als: bang zijn om het fout te doen, onbekende dingen spannend vinden of bang zijn voor een klasgenoot.
En pubers die zich druk maken over een spreekbeurt, de pauze of de mening van anderen.

Hoe kun je als ouder helpen het zelfvertrouwen van je kind te vergroten?

Natuurlijk hoeft je kind niet alles te kunnen en durven!
Maar soms kan het net wat fijner voelen als je wat meer vertrouwen in jezelf hebt.
En hoe je daarbij kunt helpen, lees in dit blog.

Ontdek wanneer er al wél zelfvertrouwen aanwezig is

Ieder kind heeft in meer of mindere mate al een portie zelfvertrouwen. Misschien durft jouw kind prima z’n mening te geven bij vrienden, durft ie bij z’n zusje wel z’n grenzen aan te geven of staat ie te shinen op het sportveld.
Ontdek wanneer jouw kind al zelfvertrouwen heeft of ondersteun bij het zoeken naar de interesse(s) van je kind. Sta ervoor open, wat het ook is en laat ‘m ermee experimenteren. Als kinderen zichzelf goed leren kennen, leggen ze een stevige basis voor het zelfvertrouwen.

Onderzoek in welke situaties je kind meer zelfvertrouwen mag hebben

Wanneer is je kind precies onzeker? Bijv. bij een toets, bij onbekende situaties, in de pauzes, bij een bepaald kind, bij het bijbaantje of ...
Zorg dat je kind het gevoel heeft dat het met alles bij jou terecht kan. Het is heel belangrijk dat hij de ruimte voelt om te mogen leren én fouten te maken. Bied een luisterend oor, zonder dat je oordeelt of gelijk met oplossingen aankomt. Geef liever feedback en stel open vragen, zodat je je kind zelf na laat denken over oplossingen.

Dat geeft vertrouwen!

Help je kind het daadwerkelijk te gaan doen, daarmee ontstaat zelfvertrouwen!

Als je weet waar je kind onzeker over is en welke vaardigheden het nog mag leren, komt het belangrijkste: Oefenen, oefenen, oefenen én doorzetten. Als je kind ervaart dat het door zijn inspanningen is gelukt, geeft dat een enorme boost aan het vertrouwen in eigen kunnen!
En soms moet je hem eerst een drempel over helpen. Het is dan heel fijn als jij helpt bij het zetten van die eerste stap.

Gun je kind een tegenslag en vertrouw erop dat ie sterk genoeg is om het nog eens te proberen

Als je iets gaat oefenen, kan het ook misgaan.
De kans bestaat dat je kind daarna in de vermijding schiet, want dat is de grootste winst van angst. Maar ga hier niet in mee!
Spreek je vertrouwen uit en luister naar de twijfels die er in je kind omgaan. Bedenk samen een nieuwe tussenstap. Iets hoeft niet meteen te lukken, het klinkt misschien gek, maar dúrf te twijfelen.
Ik zeg ook vaak tegen pubers die iets heel spannend vinden:
"Fake it, till you make it", dat helpt enorm!

“Degene die valt en weer opstaat is zoveel sterker dan degene die nooit gevallen is”

Tot slot, leer je kind positief te denken

Aandacht geven aan fijne dingen, kijken naar wat er wel is en wat er eerder gelukt is, geeft een fijn gevoel. Er is dan ook minder ruimte in je hoofd voor negatieve gedachten. Stimuleer je kind iedere dag (voor de spiegel) tegen zichzelf te zeggen: “Ik ben goed genoeg” of
“Ik ben mooi zoals ik ben!” Je kind kan zichzelf een beetje helpen,
door z’n lichaam wat groter te maken.

.....................................................................................................................................

Mocht je nu denken, ik heb mijn kind al zo vaak gestimuleerd en aangemoedigd, maar van mij neemt ie het niet aan, ik krijg ‘m echt niet zover.
Of merk je dat het van kwaad tot erger gaat: buikpijn, hoofdpijn, zich terugtrekken of veel in de weerstand?
Weet dat je het niet alleen hoeft te doen. Inmiddels heb ik al heel veel jonge kinderen en pubers geholpen naar meer zelfvertrouwen.

In mijn coachtraject krijg jij als ouder handvatten om je kind te kunnen helpen, zodat je je niet langer machteloos voelt.
En jouw kind krijgt handvatten om te oefenen met datgene wat hij nog mag leren. Al tijdens het traject zie je stap voor stap dat je kind moed leert hebben, dingen probeert en vaker trots is op zichzelf!

Klinkt dat goed?

Klik dan op de link voor alle info. over Coachtraject ‘Kom verder!’

Zo leer je je kind goed omgaan met emoties en gevoelens

Fri, 06 Oct 2023 19:39:55 GMT

Het is van groot belang dat kinderen en jongeren goed om leren gaan met hun emoties en gevoelens.

Hiermee ontwikkelen ze veerkracht, zelfvertrouwen, empathie en communicatie met anderen.

En dat begint allemaal in het gezin en de familie en later in de bredere sociale omgeving.

Kinderen hebben ons hard nodig bij het leren omgaan met emoties

Bij het leren fietsen moedigen we ze aan en geven we hulp. Bij het leren omgaan met emoties reageren we soms anders. Als emoties niet op een gewenste manier worden geuit, gaan we mopperen.
Kinderen hebben onze hulp ook hierbij hard nodig.

En hoe je dat doet lees je hieronder.

1. Emoties herkennen

Het begint met het herkennen van wat er in je lichaam gebeurt.
Bijv. het krijgen van een rood hoofd of klamme handen. Als je leert herkennen waar een gevoel vandaan komt of wat bepaald gedrag bij je oproept, leidt dat gemakkelijker tot het bedenken van een oplossing voor een volgende keer.

2. Emoties benoemen

Geef bewuste aandacht aan datgene wat je kind voelt/ ervaart.
Door dit steeds te benoemen leert je kind er woorden aan te geven.
"Je vindt het spannend om... " "Je irriteerde je aan ...," "Je vond het oneerlijk dat ..." enz.
Door gevoelens te verwoorden kan een kind controle/ grip krijgen over niet zo prettige gevoelens waar hij mee te maken krijgt.

3. Emoties accepteren

Kijk en luister naar de emoties van je kind en neem ze altijd serieus.
Ook als je het er niet mee eens bent.
We willen dat ons kind zich fijn voelt, maar negatieve emoties horen er ook bij.
Onbewust ontkennen we het gevoel, geven we er uitleg over of dragen we direct oplossingen aan. Je herkent dit vast:
“Ik vind t niet lekker!” -> “Jawel joh, het is heerlijk!”
“Ik wil niet mee!” -> “Maar ze hebben van alles geregeld, het wordt hartstikke leuk!”

Alleen je kind zit helemaal niet te wachten op zo'n reactie. Denk maar aan jezelf als je je irritatie/ ongenoegen uit. Dan wil je ook niet dat iemand zegt dat het allemaal wel mee valt. Je wilt het gewoon even kwijt en gehoord worden. Bij je kind is dat net zo.

Als we emoties te snel stoppen krijgt je kind niet de kans om positieve gevoelens in zichzelf te vinden.
En kinderen kunnen pas gerustgesteld worden, jouw grens accepteren of nadenken over een oplossing als ze zich eerst gehoord voelen.

4. Emoties uiten

Emoties moeten eruit, zonder dat het schadelijk is voor jezelf of je omgeving. En dat kan op heel veel manieren, bijv. d.m.v. een gesprekje, tekenen, schrijven, bewegen of dansen, net wat bij jouw kind past.

We willen niet altijd voelen wat we voelen. Alleen dan is het net als een bal die je onder water duwt. Als je je emotie onderdrukt kan dat voor veel problemen zorgen.

Als kinderen hun gevoelens mogen uiten, kunnen ze gebeurtenissen makkelijker verwerken en gevoelens loslaten.

Kijk achteraf sámen terug op lastige situaties en evalueer voor een volgende keer. Wat had je beter/ anders kunnen doen. Bedenk oplossingen en geef je kind de kans om hiermee te oefenen.

Deel eigen ervaringen, jij bent hét voorbeeld. Ook leren ze dan dat moeilijke situaties bij het leven horen en dat je ze kunt overwinnen of dat het over gaat.

Nu kan ik me voorstellen dat er tijdens het lezen allerlei gedachten in je opgekomen zijn, zoals:

Mijn kind uit z'n emoties héél heftig en vaak escaleert het dan in huis.
Ik heb echt geen tijd om hier steeds met m'n kind voor te gaan zitten.
Ik heb vaak discussies met m'n partner over welke aanpak werkt
Ik wil m'n kind dit wel leren, maar hoe gaat me dat zelf lukken?

Misschien word je de laatste tijd zelf ook sneller boos of verdrietig,

omdat jouw emmertje ook steeds voller raakt. En hoe blijf je dan rustig?

Gun jij je kind om weer lekker in z'n vel te zitten? En verlang je zelf naar een manier om je kind te kunnen helpen of weer meer rust in huis?

In mijn coachtraject ontdek je praktische handvatten die je direct thuis in kunt zetten.
Je zult verbaasd zijn hoe snel dat effect heeft op jou, je kind en de rest van het gezin.

Klik op de link hieronder voor alle info. over het Coachtraject of voor het inplannen van een kennismakingsgesprek!
En ontdek wat ik voor jullie kan betekenen.

Aandacht geven aan je kind

Mon, 03 Jul 2023 18:35:01 GMT

Jouw week en die van je kinderen zit over het algemeen overvol en de ene keer kun je meer aandacht geven dan de andere.

Meestal kijk je wel naar een tekening, geef je complimenten en stel je vragen.

Toch vraagt je kind heel veel aandacht of geeft je puber vaak een boze of brutale reactie, zoals: “Je luistert niet!” of “Je geeft alleen maar commentaar!”

Je kunt jezelf afvragen:

Geef ik aandacht of dénk ik dat ik aandacht geef?

Waar ben je met je gedachten? Nog bij dat gesprek op je werk, bij alles wat je nog moet doen of bij datgene wat je kind je laat zien of horen.
Je kind vóelt of jouw aandacht echt is.

Leg alles even aan de kant, parkeer je gedachten, loop naar je kind toe en ga er even bij zitten. Het hoeft niet lang te zijn, maar wel écht. Liefde en warmte zijn basisbehoeften van een kind.

Stel ik nieuwsgierige vragen of vul ik het in voor m’n kind?

Stel je voor, je kind heeft wat moeite om gevoelens onder woorden te brengen. En jij hebt op dat moment niet de tijd of het geduld,
dan vul je het vaak in om het gesprek te versnellen.
Het gevolg kan zijn dat je kind zich niet begrepen voelt
en niets meer wil zeggen.
En indirect geef je de boodschap dat jouw tijd kostbaarder is dan die van je kind. Invullen kan alleen bevorderend werken, als je zeker weet wat er speelt. Je kind voelt zich dan gesteund.

Het is belangrijk om als ouder respect te hebben voor de eigenheid van je kind. Probeer je kind aan te voelen, ook als jij dat gevoel zelf niet kent of hebt.
Neem een houding van verwondering aan i.p.v. uit te gaan van een alwetendheid over wat er in je kind omgaat. Laat merken dat alle gevoelens er mogen zijn en toon hier begrip voor.

Ook pubers hebben behoefte aan verbinding met jou.
Accepteer dat je puber een andere mening heeft en toon hier begrip voor. Maak géén grapjes over een andere gedachte of idee.

Luister naar wat je kind je vertelt, houd het gesprek open en indien nodig, probeer samen tot opties te komen.

Waar praat ik over met m’n kind en waar geef ik aandacht aan?

Vaak praten we met ons kind over wat wij belangrijk vinden of waar wij interesse in hebben, zoals school, huiswerk, een opgeruimd huis en gezondheid. Alleen dan zal je kind zich niet altijd gehoord voelen, sterker nog, hij vindt dat je alleen maar kan zeuren.

Bedenk op welke momenten jij écht even de rust hebt om belangstelling te tonen.
En sluit dan aan bij een onderwerp dat past bij jouw kind, (bijv. fantasie, knuffels, hobby’s, YouTube, gamen, kleding) ook al is dat niet het onderwerp waar jij het graag over hebt.
Laat je kind even de expert zijn die lekker kan stralen en ben er met je volle aandacht bij.

Met jonge kinderen, die verbaal nog niet zo sterk zijn kun je ook lekker samen tekenen of met voorwerpen aan de slag, zodat ze zichzelf ook non-verbaal kunnen uiten.

Met welk gevoel breng ik m’n kind naar bed?

Moet je er voor je gevoel nog zijn voor je kind, voel je je misschien schuldig omdat een van je andere kinderen veel aandacht had opgeëist? Of heb je recht op je avond en ben je er morgen weer voor je kind. Wanneer jij voelt dat je kind nog wat aandacht verdient, voelt je kind dit ook en zal het jouw aandacht blijven vragen.

Het voordeel van echt even tijd maken voor je kind is dat hij zich gehoord voelt, een veilig gevoel ervaart, zichzelf beter leert kennen en lekker kan slapen.
Voor jou is het fijn, omdat je er voldoening uit haalt, je verbonden voelt met je kind en daarna ook met een rustig gevoel een momentje voor jezelf kunt pakken of echt avond hebt, winwin dus.

Denk jij nu terwijl je dit leest, ik geef echt wel aandacht maar:

Wat ik ook zeg, het is nooit goed.
Hoe kan ik mijn aandacht verdelen als één kind alle aandacht opeist, want mijn emmertje loopt ook al aardig vol.
Wat kan ik doen als m’n kind zich nooit begrepen voelt en we alsmaar in een discussie belanden?
Mijn kind gaat pas slapen als ik in de buurt ben.

Coachtraject ‘Kom verder’ helpt je naar oplossingen voor o.a. deze problemen! Jij en je kind krijgen veel handvatten en nieuwe inzichten waar je direct mee aan de slag kunt. Je zult weer snel rust in huis ervaren, een fijnere band met je kind krijgen en aan iedereen evenveel aandacht kunnen geven.

Klik op de link hieronder voor alle info. over dit coachtraject:

Wat een gesprekje op de gang al niet kan doen met het zelfvertrouwen

Tue, 27 Jun 2023 14:42:43 GMT

Mevrouw, bent u hier vanmiddag nog? Ik wil graag even tegen u vertellen waar ik mee zit.”

Dit vroeg een meisje uit de brugklas, die ik net één lesuur kende.

Alsof ze me al jaren kende begon ze te vertellen. Ze zat vaak alleen in de pauze en had geen vriendinnen. Ze zag anderen altijd zo gezellig samen en ze zou dat ook zo graag willen. Erbij horen, kletsen met elkaar, het was er allemaal niet en dat maakte haar verdrietig en onzeker.

Daar zaten we, op de gang, gewoon even tussen 2 lesuren door. Ik luisterde aandachtig en zei dat het heel goed was dat ze dit vertelde.
Over iets praten wat je dwarszit en je gevoel op die manier uiten is al helpend. Daarna vroeg ik haar wanneer er al wél een fijn moment met een klasgenoot was geweest.
Ze dacht na en vertelde dat ze laatst een leuk gesprekje met een meisje had gehad en tijdens het vertellen ontstond er een glimlach.

We praatten er even over door en ik stelde haar expliciet de vraag wat zíj had gedaan, hoe zij met haar in gesprek was geraakt. Want als iets je 1 keer is gelukt, kun je het nog een keer.

Ook ontdekte ze hoe anderen aansluiting vinden, en als je dat kunt observeren, kun je het zelf ook doen.

En zo kreeg ze steeds meer handvatten en spraken we wat acties af voor deze week.

Pas als kinderen zich oprecht gehoord voelen, kunnen ze meedenken over oplossingen.

Een week later zag ik haar weer, ze vertelde met een stralende lach dat ze het heel gezellig heeft met een paar klasgenoten.

"Wow, wat fijn! Hoe heb je dat zo snel voor elkaar gekregen?”

En ze begon zelfverzekerd te vertellen.

“Nou dat heb je dus echt helemaal zelf gedaan!"

Door iets zélf te doen: actie te ondernemen, de eerste kleine stap te zetten of door te zetten als je iets spannend vindt, kun je je zelfvertrouwen vergroten.

En wij als volwassenen zijn hierbij van grote waarde! Door samen met je kind te oefenen, te zeggen dat het spannend mag zijn en door het volste vertrouwen uit te stralen dat het gaat lukken!

Denk je nu: “Het zelfvertrouwen van mijn kind mag ook wel wat vergroot worden, maar hoe?”
Of maak jij je zorgen omdat je kind/ puber iedere avond ligt te piekeren en ’s morgens huilend naar school gaat?

Het is soms zó lastig om je kind te begrijpen en goed te kunnen helpen,
dat je je er machteloos door voelt, de tranen schieten ervan in je ogen.

Je wilt zo graag dat je kind/ puber weer met plezier naar school gaat en zichzelf durft te zijn. Je wilt je vrolijke kind gewoon weer terug.

Dus als je het nu de hoogste tijd vindt dat er wat verandert, nodig ik je uit de eerste stap te zetten. En dat hoef je niet alleen te doen!

In het coachtraject 'Kom verder' krijg je alle handvatten die je nodig hebt om je kind te kunnen helpen. En jullie gaan samen aan de slag met een concreet actieplan, waardoor je kind weer snel lekker in z’n vel komt te zitten!
De moeders die nu in het traject zitten, zijn heel enthousiast en merken grote veranderingen bij hun kind en bij zichzelf.

Klinkt dat als muziek in de oren?

Het ziet coachtraject ziet er kort samengevat zo uit:

In 3 maanden gaan we op weg naar oplossingen, waardoor jullie zelf weer verder kunnen.

Intakegesprek van 1 uur in de praktijk (zonder kind)
Met oprechte aandacht en een luisterend oor ben ik nieuwsgierig naar wat wél goed gaat en ontdekken we wat je kind nog mag leren en krijg je handvatten voor thuis.

Twee coachsessies van 1 uur in de praktijk (met kind)
We gaan oplossingsgericht en met fijne coachtools aan de slag met de doelen en maken een actieplan om mee te oefenen.

Zes online live Q&A’s waarin je mij al je vragen kunt stellen
Online community waarin je met elkaar ervaringen kunt uitwisselen

Kosten €399,- incl. btw. (of 2 termijnen van €209,-incl. btw)
En omdat ik deze week 40 ben geworden, trakteer ik op een bonus van 3 weken extra t.w.v. €100,- als je uiterlijk 10 juli instapt. (Dus 3 maanden + 3 weken)

Yes, dat klinkt goed!

Klik hieronder voor alle info. of plan meteen een gratis kennismakingsgesprek in!

Het wordt tijd dat m'n puber een stapje extra gaat zetten voor ’t schoolwerk.

Tue, 02 May 2023 21:34:46 GMT

Deze gedachte komt regelmatig in je op en je hebt 't ook al vaak gezegd.

Alleen jouw puber...een stapje extra? Je gelooft er amper in.
Er is alsmaar strijd over het huiswerk en onbegrip naar elkaar. Wat je ook zegt, het is toch nooit goed. Je kind is gewoon niet vooruit te branden en als jij niks zegt, gebeurt er ook niks. Zo frustrerend.

Ik begrijp heel goed dat jij wilt dat je kind in ieder geval het minimale aan maak- en leerwerk doet. Ik heb inmiddels heel wat pubers de training ‘Ik leer leren’ gegeven en ja, ze vinden álles leuker en belangrijker dan school. En docenten krijgen de schuld van de lagere resultaten. Dus je kind is niet de enige.

Deze week zei een jongen die de training volgt:

“Als ik iets wil, dan ga ik er helemaal voor!”

We kwamen tot de ontdekking dat hij dan ineens wel kan organiseren, spullen verzamelen, starten met de taak en time managen.
Iets wat hij in schoolse situaties juist lastig vindt.
Oké interessant, het zit er dus wel ín! We onderzochten hoe hem dat dan lukte en hoe hij dit ook kon toepassen voor school.
De grootste drive om te kunnen plannen, organiseren en uitvoeren bleek te zijn dat het nuttig moest zijn.
Wat was op dit moment nuttig voor hem, voor school dan?
Absoluut over naar de 3e! Hij nam het besluit om daarvoor te gaan, al zou het niet makkelijk worden, hij zei er álles voor over te hebben!

Motivatie en actie ondernemen begint altijd met het nemen van een besluit.

Ik vroeg hem hoeveel vertrouwen hij erin had om het actieplan wat we gemaakt hadden, ook écht te gaan uitvoeren. Hij richtte zich naar zijn ouders en zei: "Ik geef het een 7,5/ 8, jullie gaan deze week een 7,5/ 8 zien, ik ga het doen!”

Wil jij deze drive ook zien bij jouw puber?

Plan een gratis kennismakingsgesprek in en dan bespreken we samen of de training 'Ik leer leren' jullie kan helpen naar een gemotiveerder en verantwoordelijker kind die toetsen beter voorbereid en betere resultaten behaalt.
En ook: minder aansporing en een betere band met elkaar.

“Ik wil gewoon dat het weer wat gezelliger in huis is.”

Tue, 21 Mar 2023 18:39:44 GMT

Een opmerking die ik de laatste tijd meerdere malen gehoord heb van ouders die bij mij in de praktijk waren.

Het begint vaak ’s morgens al. Bij de 1e reactie weet je al hoe laat het is en je denkt alleen maar: “Daar gaan we weer!”
Wat je ook zegt, het is toch niet goed. En als je kind z’n zin niet krijgt, is het huis te klein!
Alsmaar dat onbegrip naar elkaar en alle aandacht die opgeëist wordt.
Je hebt al van alles geprobeerd, maar niks lijkt écht te werken.

Ik snap heel goed dat je kind soms het bloed onder je nagels vandaan kan halen. Jij doet alles met de beste bedoelingen
en toch ontploft de boel weer, zo frustrerend!
Natuurlijk wil je dat je kind blij is, maar jij hebt ook je grenzen
en je wilt niet dat broertjes of zusjes eronder gaan lijden.
Je wilt gewoon dat het eens een keer rustig kan verlopen,
zodat jij aan iedereen evenveel aandacht kunt geven.

Ik weet uit ervaring dat wanneer kinderen zich gehoord en begrepen voelen er veel problemen opgelost kunnen worden.
Daarom help ik jou tijdens een gratis adviesgesprek met het ontdekken wat jouw kind nodig heeft, want ik vind dat jij het verdient om weer gezelligheid in huis te krijgen!

Klinkt dat als muziek in je oren, plan dan een gratis kennismakingsgesprek in.
En wacht niet te lang, voordat het van kwaad tot erger gaat.

“Ik ga mijn onvoldoendes wegwerken.”

Tue, 21 Mar 2023 18:28:21 GMT

Ik ben nu een paar weken met een puber van 15 bezig met de training ‘Ik leer leren’.

"Ik heb soms de gedachte het perfect te moeten doen” en
“ik heb weinig motivatie voor leren” werden o.a. aangegeven om mee aan de slag te gaan.

Zo mooi dat de motivatie als groot aandachtspunt werd genoemd en ’t nu al niet meer zo’n issue is.
Wat is er dan gebeurd in zo’n korte tijd?

Nou, kort na de start van de training heeft hij zijn interne motivatieknop gevonden door ’t volgende besluit te nemen:

“Ik ga mijn onvoldoendes wegwerken!”
En hij sprak dit zeer vastbesloten uit. “Ja, het is gewoon nodig.”

Als je een drive hebt om iets te bereiken, een missie hebt,
écht iets wilt en gelooft dat je altijd kunt groeien in iets (groeimindset), dan lukt ’t vaak ook!

Hoe dat kan?
Nou eigenlijk heel simpel:

Doordat je in actie komt!

Bijv. omdat:

Je meer doet van datgene wat voor jou werkt (dit ontdekken ze ook tijdens de training)
Je weet waar je meer tijd en moeite voor moet doen
Je belemmerende gedachten ombuigt in helpende gedachten
Je hulp vraagt aan docenten
Je de lesstof verdeelt in stukjes en deze in een planning zet
Je extra oefent, doorzet en herhaalt
Je weet hoe je je aandacht op de lesstof kunt blijven richten
en zo nog veel meer.

Deze jongen heeft gedurende de training al veel handige dingen ontdekt en toegepast en jawel…
Na veel onvoldoendes zijn nu de eerste twee voldoendes weer in the pocket! Eindelijk weer dat trotse gevoel! En zoals hij zelf zegt:
“Dat motiveert mij!”

Wil jij dat ook voor jouw puber?
Stuur me dan even een DM en wie weet gaan de resultaten van jouw kind binnenkort ook weer omhoog!

“Als je je schoolgaande kind meer dan een uur per dag naar een scherm laat kijken ben je een slechte ouder.”

Fri, 10 Mar 2023 10:22:53 GMT

Heb jij deze gedachte weleens over jezelf?

Maak je je weleens druk om een van onderstaande dingen:

M'n kind:

Zit te lang achter een scherm en is er niet van af te slaan
Raakt nog verslaafd
Wil niet meer afspreken
Vindt andere dingen niet meer leuk
Komt moeilijk tot spel
Zeurt vaak om de tablet/ tv
Moppert 9 van de 10 keer als hij/ zij moet stoppen
Kan zich steeds minder goed concentrere n

Of herken je dit:

Ik:

Moet het minstens 5 x vragen voordat het scherm uitgezet wordt
Wil hier niet steeds strijd over hebben
Erger me groen en geel aan het scherm gekleef
Wil dat ze uit school eerst iets anders doen
Wil gezellig iets doen met de kids/ het gezin en baal als m’n kind
er dan chagrijnig/ mopperend bij loopt
Vind het gezellig als ze erbij zitten als we visite hebben of ergens een hapje eten
Denk dat ik een slechte ouder ben als ik m’n kind meer dan een uur naar een scherm laat kijken

Je bent niet de enige…

Het is iets waar veel ouders mee struggelen.

Via DM kreeg ik meerdere malen de vraag of ik daar ook tips voor heb.

En ja, die zijn er zeker en voor iedere situatie zijn die anders.

Ik help je graag naar een goede oplossing voor jullie situatie, samen ontdekken we dan ook in hoeverre jouw overtuigingen kloppen.

Hoe lekker zou het zijn dat je kind na 1 keer vragen stopt met gamen en hier oké mee is.

Er meer rust en gezelligheid in huis komt.

Dat je eindelijk het gevoel hebt dat er weer wat meer aandacht voor elkaar is en je controle hebt over de schermtijd.

Dat je ook de voordelen ervan kunt zien en er meer ontspanning is rond het onderwerp ‘schermtijd’.

Als jij niet kan wachten tot de dag dat er een goede balans is tussen een scherm en andere bezigheden, plan dan een gratis kennismakingsgesprek in via de website of stuur me een DM.

"Leerlingen melden zich vaker ziek door stress."

Wed, 08 Mar 2023 22:33:44 GMT

Dit was de kop van een nieuwsbericht van kort geleden.

Oorzaken die worden genoemd zijn prestatiedruk en hoge verwachtingen van school, de leerling zelf of de ouders.

En/of de spanning, druk of planning niet aankunnen i.c.m. andere problemen.

Het vroeg signaleren, met je kind praten over wát er voor stress zorgt en je kind hierin serieus nemen, kan al problemen voorkomen.

Je zult nu denken, maar wat kunnen dan de eerste signalen van spanning/ stress zijn:

Bijv. als de sfeer in huis soms om te snijden is, je niks goed kunt doen, je kind er niet over wil praten, je kind snel boos/ geprikkeld is of zich vaker terugtrekt; veel piekeren en er lang door wakker liggen of vaker over hoofdpijn of buikpijn klagen.

Ook het uitstellen van schoolwerk, het achteruit gaan van resultaten, minder concentratie of een somber gevoel kunnen dat zijn.

Je hebt al een gesprek met de mentor gehad en je partner en jij hebben er regelmatig discussie over. Ik begrijp dat je je zo langzamerhand steeds meer zorgen begint te maken. Je wilt zo graag dat je kind weer lekker in z’n vel zit.

Mijn ervaring is dat in de training 'Ik leer leren' jongeren ontdekken wát er precies voor stress zorgt, (zoals moeite hebben met: het starten met huiswerk, het leren van toetsen, fouten durven maken, afleiding negeren, aan een planning houden, hulp vragen etc.) zodat je gericht met iets kunt gaan oefenen en ervaren wat helpend is.

Gun jij je kind ook een goede balans tussen huiswerk en leuke dingen? Stuur me een DM en dan bespreken we of deze effectieve training ook voor jullie kind voor meer rust kan zorgen, waardoor je kind alles weer overziet en weer lekker in z'n vel zit.

Onder de mat door zwemmen

Thu, 02 Mar 2023 22:03:14 GMT

Bijna afzwemmen...nog 1 onderdeel:

met regenjas onder de mat door.

Iedere week in de auto op de heenweg hetzelfde liedje: ik heb geen zin in de zwemles...

Na doorvragen bleek het de spanning voor de mat te zijn.
"Dan haal ik het niet en dan kom ik met m'n hoofd tegen de mat.
Ik ga het niet doen!"

En dat is de grootste winst van angst: het vermijden.

Ik kon tegen hem zeggen dat hij wel onder 3 matten door kon zwemmen, maar dat hielp niks, voor hem voelde dat niet zo.

Wat wel werkte was erkennen dat het een beetje spannend mag zijn.

We onderzochten samen of de spanning terecht was.

Ook bedachten we dingen die ooit spannend waren en nu vanzelf gaan.

En er ontstonden allerlei helpende gedachten.

Ik maakte hem bewust van het leerproces: je hoeft het niet in 1 keer te kunnen, je mag oefenen en fouten maken.

Het mag stap voor stap, bijv. eerst met hulp, zonder regenjas, smallere mat etc. en ik straalde het vertrouwen uit dat het zou gaan lukken. Al zou het weken duren, dat maakte niet uit.

Door de 1e kleine stap te zetten, het te gaan doen, kon het zelfvertrouwen gaan groeien. En natuurlijk ook door de hulp, aanmoediging en complimentjes van de juf.

Langzaam maar zeker ging het beter en na een paar weken was het gelukt: met een regenjas onder de mat door zwemmen!

Hij voelde zich enorm trots, het zwemdiploma was in the pocket!

In m'n achterhoofd gun ik hem dit leermoment. Hij wordt er sterker van, omdat hij heeft ervaren hoe het is jezelf gerust te stellen,
moedig te zijn, door te zetten, vragen te stellen en dat je leert door te doen, met 'vallen en opstaan'.

Nog een leuke tip:

Maak van de te leren vaardigheid echt een project én spreek alvast af hoe je het gaat vieren als t gelukt is! Bijv. door ergens een lekker ijsje te gaan eten.

Als je nu denkt: mijn kind vindt ook iets heel spannend, ik begeleid jullie graag om deze spanning te overwinnen.

Stuur me een DM voor de mogelijkheden.

Het is 8.00 uur...

Thu, 23 Feb 2023 22:21:20 GMT

Onze jongste zoon vertelt dat hij knuffels mee mag nemen voor het thema 'Jungle'.

Hij verzamelt alle knuffels van zichzelf en die van z’n grote broer waarvan hij ook maar enigszins denkt dat ze bij de jungle horen.

Ik zie een stapel van zo’n 12 knuffels liggen en geef ‘m een compliment.

Dan heeft hij nog een ingeving: “Oja die heb ik ook nog, de knuffels van ‘De Fabeltjeskrant’, en hup, de vos en de wolf liggen ook op de stapel. Ik geef aan dat deze dieren niet in de jungle leven.

Zijn reactie: “De vos en de wolf gaan ook mee!”
Ik probeer nog een keer: “Deze dieren horen niet thuis in de jungle,
dus laat ze maar hier.”

“Jij zit niet in mijn klas en mijn juf bepaalt dat.”

“Oké, neem ze maar mee, dan kun je het er met de juf over hebben.” (Choose your battles..)

Dus ze gingen in de tas…

We zijn onderweg naar school en onze zoon vertelt:

“Oja mam….Ik heb de vos en de wolf thuisgelaten, want die horen niet in de jungle.”

Heerlijk! Ik lach in mezelf, ben blij dat ik niet de eindeloze discussie ben aangegaan én dat hij het uiteindelijk zelf heeft besloten.

Herkenbaar? Dat je kind dingen zelf wil bepalen, het op zijn eigen manier wil doen, of dat de juf het beter weet…

Ga er eerst in mee, toon begrip en verwoord datgene wat hij/zij wil.

Daarna kun je het volgende doen:

Geef een keuze uit 2 opties (Noem daarbij ook de voordelen voor je kind)
Bedenk samen een oplossing
'Choose your battles’, hoe erg is het dat…
Als jij iets écht belangrijk vindt, jij weet zeker hoe je het wilt hebben, ben dan héél duidelijk, je kind zal zeker volgen
Stel duidelijk jouw grenzen

Houd in ieder geval altijd respect voor je kind.

Natuurlijk mag je me ook altijd een DM sturen met een persoonlijke vraag over jullie situatie.

Één gelijke lijn in de opvoeding of verschillen mogen er zijn

Fri, 27 Jan 2023 18:57:20 GMT

Wat vind jij?

Lees de blog hieronder voor mijn mening.

Mijlpaal: 12,5 jaar getrouwd!

Delen van...

Liefde en geluk

Pijn en verdriet

Mooie en moeilijke momenten

En

Het ouderschap, samen opvoeden!

Een goed moment om over dat laatste te schrijven.

Ouderschap en samen opvoeden

Het mooiste en soms ook moeilijkste wat er is.

Ik vind het mooi als de verschillen tussen ouders/ opvoeders er mogen zijn, in welke vorm je de opvoeding ook samen doet, bij elkaar, gescheiden, met een samengesteld gezin of...

Je bent tenslotte verschillende personen met eigen waarden,
ideeën en karakters. Ook heb je allebei een andere opvoeding meegekregen. Van nature wil je jouw waarden doorgeven aan je kinderen. Het is ook haast onmogelijk om consequent en altijd op dezelfde wijze te handelen. Iedere gebeurtenis is anders.

Hoe mooi is het dat je in ouderschap juist gebruik kunt maken van jullie verschillen, want wat voor je ene kind goed werkt kan voor de andere totaal averechts werken.

Bijv. bij het ene kind werkt een korte, wat strengere aanpak en de ander raakt daarvan overstuur en heeft een geduldig gesprekje nodig.

Ik hoor nu vooral moeders denken: "Ja maar ik weet wat goed is"
en ik herken dat ook van mezelf. Inmiddels heb ik geleerd dat de manier van de ander net zo goed kan zijn. Je moet je partner alleen wel de ruimte en het vertrouwen geven.

Ja, het is héél verleidelijk als je kind een conflict heeft met de andere ouder om je ermee te bemoeien. Helaas maak je 't daarmee alleen maar erger.

Of misschien herken je 't wel dat je kind komt zeuren over de andere ouder. "Ik mag niet....." Leer je kind dat als het iets afspreekt met de een, jij daar niets aan verandert en stuur je kind naar degene met wie de afspraak gemaakt is. Ben daar héél duidelijk over.
Ook als jij 't niet eens bent met de ander, blijf er tussenuit en bespreek 't liever op een later moment.

Bewust ouderschap

Geef elkaar gerust een compliment voor een goede oplossing; bespreek wie wat goed kan, ga daar eens rustig voor zitten met een wijntje en verdeel wat taken; neem ook taken van elkaar over als je moe bent of 't even niet meer weet; vraag elkaar om hulp én bewonder de ander.

Ik ben benieuwd hoe dat bij jou gaat.

Voel jij de verantwoordelijkheid voor 't reilen en zeilen binnen je gezin? Geef jij je partner de ruimte om het op zijn/ haar eigen manier te doen?

"Je keek niet eens!"

Wed, 18 Jan 2023 14:10:27 GMT

Ken je dat? Je kind roept je om naar z'n bouwwerk, tekening of trucje te kijken en jij kijkt met een half oog en reageert:
"Wauw! Mooi schat!"

Waarop je kind roept: "Je keek niet eens!"

Ze hebben vaak gelijk, jij was waarschijnlijk drukdrukdruk:
koken, nog gauw een mailtje, de was opvouwen, cadeautje regelen, even 't nieuws kijken etc.

Toen ik nog voor de klas stond vertelde een meisje: "Mijn moeder heeft ogen in haar achterhoofd: ze zei dat ze 't mooi vond,
terwijl ze de andere kant op keek!?"

Ze voelen het als je op hun ooghoogte volledige aandacht hebt en interesse toont.

Ze voelen het ook als jij met je hoofd heel ergens anders bent.

Vooral jonge kinderen kunnen na 3 x een NEE van jou, nóg 3x vragen of je komt kijken. Net zolang tot ze het gewenste antwoord krijgen.

Gelukkig is je kind volledig normaal, het past bij de ontwikkelingsfase, alleen jij gaat je ergeren, want je wil even iets afmaken. Herkenbaar?

Alle kinderen hebben behoefte aan aandacht.

Het voorkomt negatief, storend of moeilijk gedrag als je bewust even tijd maakt voor je kind. En natuurlijk kan dat niet altijd.

Wat kun je wel doen?

Toon begrip dat je kind heel graag wil dat je komt, zorg dat je duidelijk zegt dat het nu niet kan, vertel wanneer het wél kan, en liefst maak je hier samen van te voren, op een rustig moment, concrete afspraken over en handhaaf je deze.

En hiermee leert je kind gelijk omgaan met uitgestelde aandacht.

Je kunt me altijd een DM sturen met een vraag.

Doe je mee met een experimentje?

Ben er in de komende tijd bewust van waar jij met je aandacht bent als je kind je iets wil laten zien of vertellen:

Ben je drukdrukdruk?

Of

Kijk en luister je vol aandacht en nieuwsgierigheid?

Kom verder, welkom! Koffie, thee?

Wed, 11 Jan 2023 15:58:09 GMT

Je welkom voelen, gezien, gehoord en begrepen worden. Én...

Verder komen: groeien, ontwikkelen, veranderen, oplossen.

Kom verder bij Antje

Het is niet voor niets dat ik deze positieve, krachtige, gastvrije en vriendelijke naam heb gekozen voor mijn praktijk.

Dat is precies wat bij mij past en iedereen kan verder komen.

Als jij nu denkt, ik kom thuis helemaal niet verder: mijn kind luistert niet, doet tegendraads en ik heb al van alles geprobeerd. Of mijn kind is vaak bang, boos, verdrietig of onzeker en dat duurt nu al maanden.

Ook bij jullie kan een kleine verandering, al grote positieve gevolgen hebben.

Dus...

Kom verder

...voor meer rust en een gezellige sfeer in huis

...voor meer zelfvertrouwen en moed bij je kind

...om de weerbaarheid van je kind te vergroten

...om je kind (faal)angst te laten overwinnen

...om je kind meer plezier te zien hebben

...om je kind goed te leren omgaan met boosheid en flexibel mee te bewegen

...als je al heel lang twijfelt om hulp te zoeken

Al na 1 coachsessie ontdek je wat wél werkt en nemen jullie voldoende handvatten mee naar huis.

Lekker praktisch, vlot en in een veilige setting.

Maak nu eenvoudig een afspraak op de website via de knop 'plan een afspraak'.

Kom verder, welkom! Koffie, thee?

Jezelf een nieuw (reis)doel stellen

Wed, 21 Dec 2022 13:59:48 GMT

Overeenkomsten reizen en problemen oplossen

Deze blog van Tea Adema maakt duidelijk dat het stellen van een doel/ eindbestemming helderheid geeft over de route die je ingaat.

Vaak is het zo dat als je een probleem hebt, je maar blijft bedenken wat de oorzaak zou kunnen zijn om van daaruit tot de oplossing te komen.

Het kan ook anders…

Stel je voor dat je je probleem aanpakt als zou je op reis willen gaan. Als je op reis gaat doorloop je vaak een aantal stappen, nl:

Je bedenkt óf je op reis wilt gaan en daarvoor tijd en geld hebt.
Je bedenkt waar je heen wil gaan.
Je bedenkt met wie je wil gaan.
Je wint informatie in op internet, reisbureau of bij vrienden.
Je bedenkt welke bestemming het beste bij je past en wat je er kunt doen.
Je bedenkt hoe je wilt gaan: auto, bus, vliegtuig of fiets?

Als je uiteindelijk alles op een rij hebt gezet beslis je waar je heen gaat, met wie en hoe. Eventueel sluit je een compromis om waar nodig tijd en geld uit te sparen. Nu komt het moment om daadwerkelijk met de voorbereiding te beginnen en dan kun je op de geplande dag op reis gaan.

Wat is dan de overeenkomst met problemen oplossen?

Steve de Shazer die het oplossingsgericht werken in Amerika introduceerde ontdekte dat er helemaal geen relatie hoeft te zijn tussen het probleem, de oorzaak en de oplossing van het probleem. Sterker nog, het zoeken naar de oorzaak houdt je bij het probleem terwijl het effectiever is om je met de gewenste oplossing bezig te houden.

Je stelt jezelf een nieuw reisdoel als het ware. En dan kun je gewoon de stappen volgen alsof je op reis gaat, nl:

Hoe ziet je leven eruit als je probleem opgelost is.
Wat doe je dan, wanneer en met wie.
Wie kan je helpen om je leven zodanig te creëren dat je probleem weg is.
Wanneer is het probleem nu al afwezig, wat doe je dan en wat gebeurt er.
Welke stappen om je probleem op te lossen passen het beste bij jou, die van de fiets of vliegtuig?
Wat is de eerste stap en op welke datum begint je reis?

Bij deze daag ik je uit om op deze manier een probleem wat je nu hebt of in het verleden had op deze manier te bekijken om te beoordelen hoe goed deze manier van kijken en benaderen van problemen voor je kan werken.

Wat als kersthuisjes je steeds woedend en teleurgesteld maken?

Wed, 21 Dec 2022 08:19:08 GMT

“Als ik kersthuisjes zie, dan denk ik aan de oma waar we geen contact meer mee hebben en dan voel ik me teleurgesteld in oma en ook woedend.”

Dit vertelde een jongen van 10 tijdens een coachsessie. Tja, en dan heb je te maken met twee feiten die je niet zomaar kunt veranderen, waar je geen invloed op hebt: Het hebben van contact met je oma en het zien van kersthuisjes, vooral in deze tijd van het jaar. (Nou ja voor dat laatste had hij wel een oplossing: als je weet waar ze staan neem je gewoon een andere route...)

Dus gingen we aan de slag met datgene waar je wel invloed op hebt: o.a. je gedachten. Hij vertelde me dat hij het niet bij álle kersthuisjes heeft en dat hij de meeste huisjes eigenlijk héél mooi vond.
Ineens kwam er in hem op dat hij bij die oma altijd asperges at en dat hij er thuis ook aan moest denken, maar dat hij ze wel gewoon bleef eten omdat hij ze véél te lekker vond om niet meer te eten!

“Hé… dan kan ik dat met de huisjes ook doen, ze zijn véél te mooi om niet meer naar te kijken!”

Een prachtige vergelijking en ongelooflijk helpend. Hij mocht van zichzelf weer gaan genieten van de kersthuisjes! En er af toe om huilen? Oké, vooruit, dat mocht er ook zijn, af en toe dan. En zo kwamen we tot allerlei helpende gedachten en acties en kon hij er vol vertrouwen mee gaan oefenen.

Mooi toch?
��Zelf tot inzichten komen
��Zelf nadenken
��Zelf tot oplossingen komen
��Geeft vertrouwen!

Problemen bij m'n kind moet ik als ouder zelf op kunnen lossen.

Tue, 20 Dec 2022 13:27:08 GMT

Problemen bij m'n kind moet ik als ouder zelf op kunnen lossen.

Vind jij dat?
Vaak denken wij ouders / verzorgers dat en 't lukt ons meestal ook om een probleem op te lossen. Alleen soms mag je erkennen dat je 't even niet meer weet. Bijv. als je al van alles geprobeerd hebt.

Hoeveel keer mag jouw kind iets zelf proberen voordat hij hulp mag vragen? En hoeveel keer mag jij van jezelf iets proberen voordat je hulp mag vragen?

Zie je het als falen als jouw kind om hulp vraagt?
Zie je het als falen als jij om hulp vraagt?

Heeft jouw kind soms maar een klein steuntje in de rug nodig om 't vervolgens zelf te kunnen? Hoef je soms maar één ding te zeggen of vragen voordat je kind tot een nieuw inzicht of oplossing komt?

Laat dat nou precies zijn hoe ik met jou als ouder of verzorger start, jij komt met een hulpvraag en na 1 sessie ontdek je al hoe je naar de oplossing kunt komen.

Jij bent als ouder bekwaam om je kind te helpen, maar soms heb je even een frisse blik van buitenaf nodig om een patroon te doorbreken. Dat is helemaal niet erg, het is juist een moedige stap uit zorg voor je kind.

Bedenk voor jezelf hoe lang je het nog moet proberen (en je misschien frustreren) voordat je hulp mag vragen...

Week tegen pesten

Thu, 29 Sep 2022 13:37:16 GMT

Tijdens mijn jarenlange werk als leerkracht en vertrouwenspersoon heb ik veel kinderen die gepest werden, verder mogen helpen. Wat me opviel is dat het 1e signaal bijna nooit van het gepeste kind zelf kwam.

De meeste kinderen praten er niet over:

Omdat ze zich schamen.

Omdat ze denken dat het hun eigen schuld is.

Omdat ze het niet durven.

Omdat ze denken dat ze niet serieus genomen worden.

Omdat ze denken dat het toch niet zal helpen.

Omdat....

Voor alle ouders/ opvoeders/ leerkrachten en iedereen die vaak kinderen om zich heen heeft is 't dus belangrijk om te signaleren.

Dit zijn signalen die o.a. voor kúnnen komen bij gepeste kinderen:

Verdriet
Boosheid
Geen aansluiting, alleen spelen
Niet mee willen spelen
Plotseling slechtere resultaten
Vaak onder de volwassenen
Stress: nagels bijten, tics, e.d.
Buikpijn (op school)
Op school vaak naar de wc gaan

Neem signalen serieus en ben nieuwsgierig naar wat er speelt, zodat het kind zich echt gehoord en begrepen voelt.

En de pester?

We zijn geneigd om vooral naar het gepeste kind te kijken, maar ook de pester heeft onze aandacht nodig. Beiden hebben de diepe behoefte om:

Erbij willen horen

Nou ja, alle kinderen hebben deze behoefte. Als t niet goed lukt om aansluiting te vinden, pakken ze het misschien op een onhandige manier aan en mogen ze nog leren hoe ze dit op een positieve manier kunnen doen.

Een andere overeenkomst tussen de pester en de gepeste is dat er vaak een bepaalde onzekerheid onder zit.

Feit:

De meeste kinderen die zichzelf zijn, een positief zelfbeeld hebben en

ook waardering / respect hebben voor anderen gaan niet pesten en worden ook niet gepest.