Wat als kersthuisjes je steeds woedend en teleurgesteld maken?
21 december 2022
“Als ik kersthuisjes zie, dan denk ik aan de oma waar we geen contact meer mee hebben en dan voel ik me teleurgesteld in oma en ook woedend.”
Dit vertelde een jongen van 10 tijdens een coachsessie. Tja, en dan heb je te maken met twee feiten die je niet zomaar kunt veranderen, waar je geen invloed op hebt: Het hebben van contact met je oma en het zien van kersthuisjes, vooral in deze tijd van het jaar. (Nou ja voor dat laatste had hij wel een oplossing: als je weet waar ze staan neem je gewoon een andere route...)
Dus gingen we aan de slag met datgene waar je wel invloed op hebt: o.a. je gedachten. Hij vertelde me dat hij het niet bij álle kersthuisjes heeft en dat hij de meeste huisjes eigenlijk héél mooi vond.
Ineens kwam er in hem op dat hij bij die oma altijd asperges at en dat hij er thuis ook aan moest denken, maar dat hij ze wel gewoon bleef eten omdat hij ze véél te lekker vond om niet meer te eten!
“Hé… dan kan ik dat met de huisjes ook doen, ze zijn véél te mooi om niet meer naar te kijken!”
Een prachtige vergelijking en ongelooflijk helpend. Hij mocht van zichzelf weer gaan genieten van de kersthuisjes! En er af toe om huilen? Oké, vooruit, dat mocht er ook zijn, af en toe dan. En zo kwamen we tot allerlei helpende gedachten en acties en kon hij er vol vertrouwen mee gaan oefenen.
Mooi toch?
💡Zelf tot inzichten komen
💡Zelf nadenken
💡Zelf tot oplossingen komen
👉Geeft vertrouwen!
Heel veel ouders hebben er mee te maken. De boosheid, woede-uitbarstingen, verdriet of heftig gedrag van hun kind als zij een teleurstelling te verwerken krijgen. Hard huilen als ze niet mogen afspreken. Doordrammen of een grote mond als het anders loopt dan ze hadden gedacht. Spullen die door het huis vliegen als ze balen dat hun werk kapot gaat of mislukt is. Je kind kan hier zo lang in blijven hangen. En wat je ook zegt, de boosheid of irritatie wordt alleen maar erger en erger. Als dit dagelijks terugkeert, begrijp ik heel goed dat jouw geduld op een gegeven moment op is, heel menselijk. Maar hoe pak je dit nou aan, zonder dat het steeds uitloopt op een (machts)strijd. Hieronder deel ik dé tips om hiermee om te gaan en je kind te helpen. Waardoor je kind sterker en flexibeler wordt. Erken het gevoel van je kind Je kind baalt enorm! Probeer te begrijpen hoe moeilijk dit voor je kind is. Laat de emotie er gewoon even zijn en benoem dat gevoel. Vaak zorgt dat al voor wat rust, want je kind voelt zich begrepen. En pas dan is je kind in staat om zich aan te passen of open te staan voor jouw uitleg of opdracht. Help je kind door deze situatie heen Wanneer je kind heftig gedrag vertoont, heel brutaal wordt of blijft drammen, gaan we daar vaak tegenin door te zeggen: “Stop met zeuren!” “Nu is het klaar!” enz. Alleen dan ga je de strijd aan met je kind. En dat is niet wat je wil. Besef dat het de boosheid of frustratie van jouw kind is, niet die van jou. Hij doet niet lastig, maar heeft het lastig. Jij bent 'de grote', blijf zelf rustig. Help je kind er doorheen, zodat je weer verder kunt. Help je kind met het bedenken van een oplossing Los het niet op, praat het niet goed, geef je kind níet zijn zin, dat helpt allemaal niet. Benoem gewoon wat er is. Daarna help je je kind (indien nodig) bij het bedenken van een oplossing. Vaak komen ze met dingen waar jij niet eens aan gedacht had. Hiermee werk je ook nog eens aan de flexibiliteit van je kind. Kies een rustig moment om er op terug te komen Als jouw kind zijn teleurstelling uit op een manier die over jouw grens gaat, begin daar dan niet over in het heetst van de strijd. Je komt dan totaal niet binnen. Op een later moment kun je wel heel duidelijk jouw grens aangeven. Je vertelt wat niet nog eens mag gebeuren en je maakt afspraken voor een volgende keer. Bijv. "Je mag nooit meer de straat in rennen, dat is gevaarlijk, je mag wel naar je kamer of de wc om rustig te worden." Bedenk wat je kind in deze situaties mag leren Waar kun je samen aan gaan werken, bijv. woorden geven aan je gevoel. Bedenk ook hoe je dat gaat doen, maak er een plan voor. En geef je kind de tijd en de kans om hiermee te oefenen. Bedenk welke manieren jij gebruikt om teleurstellingen of irritaties te uiten Je kind kopiërt namelijk jouw gedrag. Vertel ook gerust eens hoe jij met een teleurstelling bent omgegaan, hier leren ze ook weer van. En ze horen dat teleurstellingen bij het leven horen. En zie ook de mooie kanten, want kinderen die zich moeilijk neerleggen bij een teleurstelling, hebben vaak een sterke eigen mening, doorzettingsvermogen en zijn volhardend. En daar kom je heel ver mee in het leven. En nou hoor ik je denken: “Ja hele mooie eigenschappen…🙃, maar nu zitten we ermee. Poeh, ons kind blijft er een úúr in hangen, terwijl andere kinderen allang weer aan het spelen zijn. Waarom kan ons kind zich er niet gewoon overheen zetten? En wat kunnen we in godsnaam op zo’n moment het beste doen?” Je kunt wachten tot de volgende discussie of strijd zich voordoet, of je plant nu een vrijblijvende call in om samen even te sparren hoe je hiermee omgaat. Je krijgt direct een handreiking die bij jou en je kind past! Klik op de link hieronder en plan direct een momentje in, dan spreek ik je snel!
Irritaties over het gedrag van je kind. Veel ouders/ verzorgers hebben er dagelijks mee te maken en weten niet meer hoe ze dit kunnen doorbreken. Het leidt vaak tot onbegrip, frustratie of overgelopen emmertjes. Wat je als negatief gedrag ervaart is voor elke ouder anders. Wat is dat voor jou? - Bemoeizuchtig gedrag - Het uitlokken/ treiteren van broertje/ zusje - Mama die alles moet doen en papa die niks mag - Na extra ruimte gegeven te hebben, alsnog gezeur of gedram - Zich niet alleen kunnen vermaken - Geen ‘nee’ accepteren - Liegen - Anders… Hoe reageer je? Vaak reageer je boos: “Stop ermee!”, “Ik heb het al drie keer gevraagd!” “En nu ga je …!” Maar helaas, de volgende dag is het weer hetzelfde liedje. Geen enkel kind wil zijn ouder uitdagen of boos maken, al voelt het soms wel alsof ze het expres doen. Maar het gedrag neemt vooral toe als de focus daarop komt te liggen. Ze weten dat ze hiermee aandacht krijgen. Kinderen willen hun behoefte duidelijk maken Ze willen je iets duidelijk maken maar doen dit vaak nog op een negatieve manier. Dat komt omdat ze er simpelweg nog niet de woorden of vaardigheden voor hebben om het anders te doen. Ook weten ze nog niet hoe je om kunt gaan met een teleurstelling. En dan speelt er ook nog mee dat de ‘rem’ op hun gedrag volop in ontwikkeling is. Anders reageren Als je weet welke behoefte eronder het gedrag ligt, kun je heel anders reageren. Denk jezelf eens in dat je kind gewoon even jouw aandacht wil, zich veilig wil voelen, graag samen wil spelen of wat meer verantwoordelijkheid wil. Zou je dan nog steeds zo fel of boos reageren? Nee toch? Voor de duidelijkheid, je geeft je kind niet zijn zin, maar laat merken dat je hem/ haar begrijpt. En uiteraard is het belangrijk dat je bepaald gedrag begrenst, maar doe dit pas als je kind weer rustig is. Zo krijgt je kind meer motivatie om z'n gedrag te veranderen 1. Benoem de behoefte of goede intentie die onder het gedrag van je kind ligt 2. Geef een tip 3. En benoem het voordeel van deze tip voor je kind Bijvoorbeeld je kind duwt een ander kind 1 Jij wilde ook graag meedoen met dat spel hè 2 En als je nou rustig vraagt of je mee mag doen 3 Dan kan het zomaar zijn dat je mee mag doen Probeer deze stappen de komende tijd eens uit in verschillende situaties en ervaar dat het gedrag van je kind positief verandert. Ik weet uit ervaring dat deze andere kijk en aanpak écht werkt! …………………………………………….. Maar denk jij nu: “Ja Antje, dat klinkt allemaal goed, maar het boeit mijn kind echt niet wat ik zeg; hij negeert me; loopt van me weg of lacht er gewoon om. Of “Ik heb echt al zóveel geprobeerd, van straffen tot de positieve manier, van begrip tonen tot boos worden en van uitleggen tot samen afspraken maken. In dat geval wil ik je meegeven: je kunt het nóg langer zelf proberen, nog meer tips lezen, nog vaker uit je slof schieten. Óf je trekt nu aan de bel voor een eerste stap naar die fijnere sfeer in huis en weer die ontspannen ouder kunnen zijn. Elke maand geef ik 4 gratis 1:1 mini-coachsessies weg. Claim deze maand een van deze plekjes als jij lekker de zomer tegemoet wilt gaan! Gun dat jezelf én je gezin. 135+ ouders gingen je voor en hieronder lees je enkele reacties die ik terugkreeg: 🔥“Antje voelt snel aan wat een kind (én ouder) nodig heeft en geeft tips waar je direct mee aan de slag kunt.” 🔥 “Er is zóveel meer rust. Echt blij met haar tips.” 🔥“Ze haalt feilloos de kern uit onze wirwar van informatie. Doortastend, simpel, concreet, werkend. Met als resultaat veel meer rust in huis.” 🔥 “Nu begrijp ik mijn kind! En ook fijn om bevestigd te krijgen wat we al goed doen.” Klik op link hieronder voor meer info.:
“Mama, hij heeft mij geslagen!” “Ik wil daar zitten!” “Pap, ik heb het nu al 3 keer gezegd, maar ze gaat gewoon door!” Ruzies tussen je kinderen, gek word je ervan! De een jaagt de ander op de kast en de ander weet niet van ophouden. Dit werkt niet Hoe vaker er ruzies zijn, hoe korter je lontje wordt. Je haalt je kinderen uit elkaar of geeft ze straf. Maar helaas, je draait je om en ze gaan gewoon door óf keren zich samen tegen jou. Veel ouders proberen het als een scheidsrechter op te lossen. Maar dan doe je het nooit voor allebei goed, met nog meer boosheid of terugtrekken als gevolg. En dat wil je niet. Ruzies leveren ook iets op Hoe vervelend ruzies voor jou als ouder ook kunnen zijn, ze zijn volstrekt normaal en ontzettend leerzaam. In een veilige setting leren ze o.a.: Op te komen voor zichzelf Om te gaan met conflicten Zichzelf te uiten Een ander iets te gunnen Iets te vragen Iets goed te maken/ op te lossen Argumenteren Geduld te hebben Te luisteren naar/ in te leven in de ander Dat wanneer je boos bent op iemand, het weer goed kan komen Nu je weet dat ruzies ook nuttig zijn, kun je er misschien al wat anders naar kijken. Al hoor ik je ook denken, allemaal leuk en aardig, ik wil nu gewoon weten hoe ik ermee om kan gaan. Lees hieronder 6 praktische tips! 1. Ontdek het patroon In welke situaties komen de meeste ruzies voor. Vaak is dat als ze moe zijn, aandacht van jou willen of een suikerdip hebben aan het eind van de dag. Als je dit weet kun je daar een afspraak over maken met je kinderen of samen een oplossing voor bedenken. 2. Straal leiderschap uit Neem de ruzie serieus en houd het kort en duidelijk. Benoem hooguit de feiten en datgene wat jij ziet of hoort. Heb écht de intentie om te willen luisteren naar beide kanten van het verhaal en welke behoefte of mening eronder ligt. 3. Richt je op de oplossing Stel open vragen, zoals: “Hoe gaan we dit oplossen?” Begeleid dit gesprek, maar bemoei je hier niet inhoudelijk mee, het is hún oplossing. Vraag wat ze van het argument/ oplossing van de ander vinden. 4. Blijf soms bewust even op afstand Duik er niet meteen bovenop, maar geef ze de kans om het samen op te lossen. Kinderen kunnen dit beter dan je soms denkt. Alleen als het heel hoog oploopt, het niet meer veilig is of ongelijkwaardig is, haal je ze uit elkaar en laat je ze allebei naar een gelijkwaardige plek gaan. 5. Leer je kinderen nieuwe vaardigheden aan. Bijv. hóe ze iets kunnen zeggen tegen de ander, hoe ze hun grens aan kunnen geven, hoe ze zich aanpassen of beheersen. Hiermee voorkom je veel ruzies. En hier hebben ze ook in de klas, bij de sportclub, scouting o.i.d. profijt van. 6. Stel ‘spelregels’ op Voor broers die hun energie snel afreageren door te vechten of vaak over de grens van de ander gaan, is het fijn om op een rustig moment samen ‘spelregels’ op te stellen m.b.t. fysiek contact. Hierdoor houd je het voor alles en iedereen veilig. (Ik heb zelfs een hele podcast opgenomen over ruzies/ fysiek contact bij broertjes, je vindt 'm onder de titel 'uitdagingen in opvoeden en ouderschap, nr. #10) Voorkomen is natuurlijk altijd beter dan genezen Richt je op het positieve. Benoem het als ze lekker gespeeld hebben, elkaar geholpen hebben of samen iets hebben opgelost. Wij doen ’s avonds weleens een rondje waarbij we vertellen wat we knap/ goed/ aardig van de ander vonden. Dit versterkt de band met elkaar. …………………………………………. Is de dynamiek bij jullie zo verstoord dat je zelf niet de energie hebt om dit te doorbreken of geen idee hebt waar te beginnen? Gaan jouw kinderen zo uit hun plaat tegen elkaar dat je je schaamt voor de buurt die het geschreeuw kan horen? Of worden jouw kinderen alleen maar bozer als jij wilt helpen met oplossen? Weet dan dat ik graag even persoonlijk met je meedenk. Al vele gezinnen heb ik geholpen naar een gezelligere sfeer in huis, kinderen die elkaar wat gunnen en een drastische vermindering van het aantal ruzies. Kun jij ook niet wachten om dat voor elkaar te krijgen? Plan dan via onderstaande link een vrijblijvend kennismakingsgesprek in. Dan ontdekken we of en wat ik voor jullie kan betekenen! Want ik vind dat iedereen een gezellige sfeer in huis verdient!
De eerste schoolweken zitten erop. Je had gehoopt dat je kind een vliegende start zou maken dit schooljaar... Want hij zou er vanaf het begin tegenaan gaan. Maar helaas, een patroon doorbreken blijkt makkelijker gezegd, dan gedaan. Geen zin Jouw tiener heeft geen zin in huiswerk, vindt school saai of stelt leerwerk alsmaar uit. Het voelt soms zo frustrerend, want als hij net een stapje extra zou zetten, dan lukt het gewoon. Lees hieronder 6 tips om antwoord te krijgen op vragen als: “Hoe krijg ik mijn kind aan het leren?” Of “Hoe krijg ik m’n kind wat meer gemotiveerd voor school?” 1. Waar doe ik het voor? “Ik ga mijn onvoldoendes wegwerken!” “Ik wil over naar HAVO 3!” "Ik wil beter worden in rekenen." Als je een drive hebt om iets te bereiken, écht iets wilt en erin gelooft, dan lukt ’t vaak ook. Hoe dat kan? Nou eigenlijk heel simpel: Doordat je dan in actie komt! Dus vraag je kind waar hij het voor doet! Motivatie begint bij het nemen van een besluit. 2. In actie komen Sommige kinderen lijken lui, maar het kan ook zijn dat ze niet weten hóe te beginnen. Omdat ze het overzicht missen, meer uitleg nodig hebben of onzeker zijn. In dat geval kan het helpen om je kind te stimuleren om: Actiepunten in kleinere stukjes te verdelen. Extra uitleg te vragen Samen met iemand anders op te starten Te zorgen voor een vaste routine (voor huiswerk) 3. Kleine beloningen tussendoor Kinderen kunnen veel beter leren met positieve emoties, ze onthouden de lesstof dan veel beter. Alleen hoe krijg je een positief gevoel bij een vak wat je niet leuk vindt? Dat kan op verschillende manieren. Bijv. door er een competitief element aan te hangen. “Ik wil over 10 min., vijf begrippen uit m’n hoofd kennen.” Of jezelf kleine beloningen tussendoor te geven: “Als ik dat af heb, mag ik 3 min. op de trampoline/ op m’n tel. etc.” 4. Trainen Je aandacht bij saaie lesstof houden, kost moeite. Gelukkig is focussen heel goed te trainen. Het is net als bij hardlopen, niet meteen de marathon willen lopen, maar stap voor stap opbouwen. En daarbij accepteren dat het vervelend wordt en je een beroep moet doen op je doorzettingsvermogen. En als het dan lukt, geeft dat een enorme boost! 5. Zelf initiatief nemen Tieners geven vaak de docent de schuld dat zij een onvoldoende gehaald hebben. (Slechte uitleg, het was veel te veel etc.) Maar helaas helpt deze overtuiging niet om volgende keer een beter resultaat te halen. Wat helpt wel: Ga het gesprek met jouw kind aan: Wat heb je nodig om aan de slag te kunnen? Wat kun jij doen om het te snappen? Welke leermanier past bij jou? En wat is dan nu de eerste stap die je kunt zetten? 6. Eerder beginnen met leren Sommige kinderen zijn bang om te falen/ een laag cijfer te halen. Door deze angst gaan ze leerwerk uitstellen, waardoor de druk alleen maar toeneemt. Terwijl hoe éerder je begint, hoe meer je een paniekaanval of buikpijn de avond voor de toets kunt voorkomen. Dus ontdek of je kind momenteel stress ervaart bij een vak en stimuleer of help je kind om juist bij dit vak op tijd te beginnen met leren. En als deze inspanning dan beloond wordt, geeft dat motivatie voor een volgende keer. Uitdaging Terwijl je dit leest, denk je misschien, maar m’n tiener neemt momenteel weinig van me aan, we begrijpen elkaar niet en we belanden snel in een strijd. Ik begrijp heel goed dat dat soms frustrerend is, want jij bedoelt het gewoon goed of wilt juist helpen. In dat geval is de training ‘Ik leer leren’ echt iets voor je kind. Want het is je kind gegund dat hij ontdekt welke leermanier het beste past, zodat hij gemotiveerder raakt en meer verantwoordelijkheid neemt. En dat is voor jou ook fijn, want dan hoef je je kind minder aan te sporen en ervaar je meer rust in huis en wordt jullie band ook weer wat beter. Klinkt dat goed? Klik dan op de link hieronder en lees alles over deze waardevolle training! Overal waar 'hij' staat, kun je ook 'zij' of 'hen' lezen
In het zuiden van Nederland mogen de kinderen morgen weer naar school. Terug in het dagelijkse ritme. Misschien is je kind wat onrustiger dan normaal of is er om het minste of geringste al ruzie. Weet dat dat volkomen normaal is, want het is best moeilijk om vanuit een lange vakantie weer in de dagelijkse structuur te komen. Hieronder 5 tips om de overgang zo soepel mogelijk te laten verlopen: Het mag spannend zijn Voor veel kinderen en pubers is het spannend om weer naar school te gaan. Wanneer je merkt dat je kind bijv. sneller boos wordt, verdrietig is of zegt niet naar school te willen, neem je kind dan serieus. De kans bestaat dat er van alles in dat koppie rondgaat: "Zou mijn klas wel leuk zijn", "Wat als ik nergens bij hoor", "Als ik de sommen maar snap", "Zou de juf/ docent mij wel begrijpen". We zijn geneigd om ons kind direct gerust te stellen: "Oh schat, het wordt hartstikke leuk!" of "Het komt helemaal goed." Alleen dan ga je voorbij aan de gevoelens van je kind. Vertel eerst dat het inderdaad spannend kan zijn en dat dat helemaal oké is. Je kind voelt zich dan gehoord en leert dat spanning er gewoon mag zijn. Daarna kun je samen ontdekken wat je kind nodig heeft om met wat meer vertrouwen te starten. Ben zelf ontspannen De meeste kinderen komen vrij snel terug in het dagelijkse ritme. Geef het even de tijd, iedereen moet weer wennen. Wanneer jij ontspannen bent, is de kans groter dat je kinderen dat ook zijn. Wanneer jij het volste vertrouwen hebt dat je kinderen het fijn en goed gaan hebben in hun nieuwe klas, gaan zij met een positief gevoel naar school. Je kind resoneert op jouw gevoel en energie. Bestook je kind niet meteen met vragen Vaak willen we in zo'n eerste week alle ins en outs weten. "Hoe is je klas?" "Hoe is de juf/ hoe zijn de docenten?" "Wat was er leuk vandaag?" enz. Alleen hier zit je kind hélemaal niet op te wachten. Zeg liever: "Fijn dat je er weer bent!" En klets tijdens het eten of voor het naar bed gaan nog even over de dag. Een vast ritueel geeft rust Mogelijk was het hele ritme weg in de vakantie, bij ons in ieder geval wel. En dat vinden de meeste mensen ook zo fijn aan vakantie. Toch geeft het nu voor veel kinderen weer rust als er rituelen zijn, bijv. (voor)lezen maakt duidelijk dat je kind daarna moet gaan slapen. Of 's morgens eerst aankleden e.d. voordat je naar beneden gaat. Deze voorspelbaarheid maakt het makkelijker voor je kind. Leg de avond van tevoren spullen klaar Om tijd te besparen en voor je eigen rust leg je 's avonds de spullen klaar. In de ochtendspits kunnen dingen vergeten worden, bijv. de luizencape, gymspullen of bij je puber de rekenmachine of laptop. Geef je kind hierin mede verantwoordelijkheid, afhankelijk van de leeftijd en zelfstandigheid van je kind. Heeft je kind nog veel sturing nodig van jou als ouder, zorg dan dat je wat tijd incalculeert om aandacht aan je kind te kunnen geven. Dat voorkomt stress en strijd. Spreek ook met je partner af wie wat doet, verdeel de taken voor een hele periode. Ik wens je een fijne start van dit nieuwe schooljaar, maak er samen iets moois van! En mocht je merken dat de onrust bij je kind maar niet overgaat of de spanning alleen maar groter wordt , wacht dan niet te lang af. De kans dat het vanzelf over gaat wordt kleiner, want angst heeft de neiging heel snel groter te worden . En dat kan zich op verschillende manieren uiten in het gedrag van je kind, denk aan o.a. vermijden, ontkennen, agressie, zich terugtrekken of weinig zelfvertrouwen. Uit ervaring weet ik dat ouders met een kind dat angstig is, zich soms zo machteloos kunnen voelen. Ze proberen met alle liefde hun kind te helpen, maar toch lijkt het alleen maar te verergeren. Mocht je dat herkennen, wacht dan niet te lang, maar maak een afspraak met de juf/ meester. En wil je liever met een onafhankelijk persoon babbelen om te kijken hoe je kind meer zelfvertrouwen/ moed/ plezier kan hebben? Plan dan even een kennismakingsgesprek met me in en ontdek of en hoe ik jullie kan helpen. Voel je welkom! Natuurlijk ben je ook welkom voor allerlei andere vragen of twijfels.
“Ik kan niet meer rustig reageren op die ruzies om niks!” “Ik word woest als mijn kind me uitscheldt.” “Ik kan géén geduld meer opbrengen als m’n kind maar blijft zeuren!” “Zo’n grote mond! Dat is toch niet normaal!” Zelf rustig blijven is een uitdaging Heel veel ouders/ verzorgers lopen tegen brutaal of respectloos gedrag van hun kind aan en nemen zich elke dag voor om rustig te reageren. Maar voor ze het weten hebben ze tegen hun kinderen geschreeuwd of gesnauwd en balen ze van zichzelf. Het is menselijk dat je in de weerstand schiet als je kind zich uitdagend gedraagt. En zie maar eens rustig te blijven als er woorden als ‘rotmama’ of k*tmoeder naar je toe geslingerd worden. Machteloosheid Kinderen weten lang niet altijd wat ze precies voelen of ze hoe ze op een goede manier kunnen reageren. Scheldwoorden zijn er heel snel uitgefloept of een gewoonte geworden. Ook weten ze nog niet hoe ze een behoefte duidelijk kunnen maken of een conflict op kunnen lossen. Je kind kan zich dan machteloos voelen. En wist je dat een gevoel van machteloosheid je emoties verhoogt? Hoe reageer jij? Ben jij je bewust van jouw reactie als je kind een grote mond heeft of niet luistert? Word je boos, kun je rustig blijven of ligt het aan de situatie? Wanneer je boos wordt voel je je mogelijk: Persoonlijk aangevallen Respectloos behandeld Het slachtoffer, want jij krijgt de schuld van alle ellende Geïrriteerd Over je grens gegaan Grote kans dat je je kind straft, het op wilt lossen of het opneemt voor je andere kind en het boze kind alleen maar bozer wordt. Wanneer je rustig kunt blijven: Laat je de woorden eerst even gaan en probeer je je in te leven in je kind Zie je de machteloosheid van je kind Probeer je te ontdekken wat je kind zo boos/ onverschillig/ tegendraads/ …maakt Help je je kind door de situatie heen Grote kans dat je kind vrij snel weer rustig wordt en er een oplossing is. Rustig reageren, hoe doe je dat? Lees hieronder fijne tips zodat de boel niet escaleert. Leef je in Stel jezelf de vraag: Wil je op het gedrag reageren of op de intentie die je kind heeft met het gedrag? Je daarvan bewust zijn maakt al een wezenlijk verschil. Doe alsof je in de schoenen van je kind staat. Wat maakt hem zo boos, wat vindt hij zo lastig of wat wil hij duidelijk maken. Bedenk hoe jij als kind reageerde in zo’n situatie. Mogelijk voel je dan hoe rot hij zich voelt. En met het besef dat een kind dat het moeilijk heeft jouw steun heel hard kan gebruiken , kun je echt anders reageren. Sta sterk Pak een leidersrol. Sta boven de boosheid van je kind. Wanneer je de boosheid van je kind, ook jouw boosheid laat zijn, dan geef je je kind de controle over jouw gemoedstoestand. Dit maakt de situatie onveiliger voor je kind. Houd het uit en laat merken dat jij deze uitbarsting aankan. Help je kind door de situatie heen Door deze andere houding kun je makkelijker oordeelvrij kijken en luisteren naar je kind. Je kunt benoemen wat er aan de hand is. Jij bent een ouder die zijn kind door deze moeilijke situatie heen helpt. Ook als jíj volgens jouw kind de boosdoener bent. Door jouw acceptatie van zijn emotie, voelt hij zich begrepen. En pas dan komt er ruimte voor een gesprek. En reken maar dat je kind dan bereid is om met je samen te werken om tot een oplossing te komen. Gedrag begrenzen Pas als je kind weer rustig is ga je in gesprek over het schelden of ander ongewenst gedrag. Je geeft heel duidelijk je grens aan en legt uit wat maakt dat jij dit absoluut niet oké vindt. Geen enkel kind wil z’n ouders kwetsen, maar jij hoeft echt niet alles te laten gebeuren wat je kind zegt en doet. Bedenk wat jouw kind in deze situaties mag leren/ anders kan doen. Hier kun je samen mee oefenen, geef zowel je kind als jezelf de tijd. Triggers Je kunt ook tot de conclusie komen dat je kind eigenlijk niets heftigs doet, maar dat je zelf overprikkeld bent of getriggerd wordt. In dat geval kun je er even van weglopen en even een paar keer rustig ademhalen. Het is voor jezelf interessant om te onderzoeken waar jij zo op aanslaat. Je kunt rustiger reageren als je weet dat dit niks met je kind te maken heeft, maar met bijv. een oude pijn uit je eigen kindertijd. ……………………………………………………………………………….. Loop jij op eieren om de boel niet te laten escaleren? Zit je 's avonds uitgeblust in de bank? Of ben je niet de ouder die je wilt zijn? Je kunt zo nog maanden doorgaan, met grote frustratie tot gevolg. Óf je ontdekt waarom je kind nou zo boos doet, niet meewerkt in de avond of niet stopt als je het meerdere keren aangeeft. Waardoor je naar de kern van het probleem gaat. En om jou die eerste stap te laten zetten en gelijk richting te geven in jullie persoonlijke situatie, heb ik een gratis 1:1 mini-coachsessie! Klik op de link voor alle info.:
